Life is short then do what brings happiness to life.ชีวิตเราสั้น อะไรทำแล้วมีความสุข ก็ทำไป

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง เขียนไว้เป็นบันทึก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายคนด้วยก็ดีใจ ขอบคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ

Sunday, August 30, 2009

"บิ๋ม" เพื่อนคนไทยที่กลับมาอีกครั้ง

ปีที่แล้วได้รู้จักกับน้องคนไทยที่โบสถ์ตอนไปเรียนภาษาอังกฤษ ชื่อบิ๋ม น้องมาทำวิจัยเกี่ยวเนื่องกับ ป.เอก บิ๋มเก่งมากๆ เรียนจุฬา ตั้งแต่ ป.ตรี จน ป.เอก รู้จักกันแป้บ อยู่แค่ 2 เดือนบิ๋มต้องกลับบ้านแล้ว ไม่คิดว่าจะได้กลับมาอีกหรือเปล่า และแล้ว บิ๋มก็กลับมาเรียนต่อ ป.เอกที่นี่ โดยได้ทุนของมหาวิทยาลัยที่นี่ เก่งมาก ๆ บิ๋มมาถึงเย็นวันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม 2552 พักอยู่ที่บ้าน 2-3 วันเพราะยังไม่ตัดสินใจว่าจะเข้าอพาร์ทเม้นท์ที่ไหน บิ๋มติดต่อไว้ตั้งแต่ก่อนมา หลายที่ ระยะนี้อาสาพาน้องไปดูอพาร์ทเม้นท์ ไปซื้อของใช้ที่จำเป็น ดารินเองก็ช่วยขนของให้บางวัน

พาบิ๋มไปดูบ้านที่แบ่งห้องให้นักศึกษาเช่า บ้านหลังแรกใกล้ที่เรียนแต่ดูน่ากลัวจัง ทั้ง ๆ ที่รอบ ๆ ดูดีทุกหลัง บิ๋มตัดสินใจไม่เลือกบ้านนี้ บ้านหลังที่ 2 อยู่ในหมู่บ้านดีทีเดียว เจ้าของบ้านใจดี เป็นกันเอง แต่บิ๋มก็ยังไม่ถูกใจ

สุดท้าย บิ๋มตัดสินใจเลือกอยู่อพาร์ทเม้นท์ ใกล้ ๆ ที่เรียน มีรถมหาวิทยาลัยผ่าน นักศึกษาอยู่ที่นี่เยอะ ภายในอพาร์ทเม้นท์ที่บิ๋มเช่าอยู่มีรูมเมทอยู่แล้ว น้องผู้หญิง ป.โท น้องจัดห้องไว้อย่างดี เฟอร์นิเจอร์ครบ บิ๋มไม่ต้องซื้ออะไรเพิ่มเติม นอกจากของในห้องนอน


เมื่อได้อพาร์ทเม้นท์แล้ว ก็พากันไปช้อปล่ะ ที่นอน ผ้าห่ม หมอน ทุกสิ่งอย่าง
กว่าจะกลับกันก็เย็นแล้ว ปล่อยดารินอยู่บ้านคนเดียวทั้งวันเลย โอ้ทเองก็หิว ไม่ทำกับข้าวดีกว่าเย็นนี้ โทรหาดารินบอกให้รู้ว่ากำลังจะกลับ พร้อมซื้ออาหารร้านจีนเข้าไปกินด้วย

วันต่อมา พากันไปซื้อของที่บีเจ เพราะเป็นราคาขายส่ง โอ้ทกะดารินช่วยน้องประหยัดด้วยโดยการให้ของใช้ที่มีอยู่แล้วแบ่งๆกันไปใช้ บางอย่างน้องให้ตังค์ด้วยเพราะน้องเกรงใจมาก ๆ วันนี้ดารินซ่อมโคมไฟให้บิ๋มจนใช้ได้ จัดแจงเอาไปให้ แถมไปได้จังหวะบิ๋มกำลังต้องการคนช่วยยก ทีวี เพราะกำลังจัดห้องให้เข้าที่เข้าทาง ดารินได้ออกแรงอีกแล้ว

ดีใจมาก ๆ มีเพื่อนอยู่ใกล้ ๆ เพราะอีกไม่นานนกต้องย้ายไปอยู่บ้านเดวิดแล้ว อย่างน้อยก็ 4 ปีที่บิ๋มเรียนอยู่ที่นี่ก็ไม่เหงาล่ะ บิ๋มให้ชุดชา เบญจรงค์ ชอบมาก เพราะที่นี่ไม่เคยเห็น หาซื้อไม่ได้นะจะบอกให้
(ที่จริงบิ๋มเอามาฝากโปรเฟสเซอร์แต่วันที่เจอกันบิ๋มไม่ได้เอาไปด้วย ตอนนี้ท่านไปซะแล้ว ไม่เจอกันอีก เลยเป็นโชคดีของโอ้ท...อิอิ)

No comments:

Post a Comment

ขอบคุณมิตรภาพ และความคิดถึงที่เอามาฝากไว้ที่นี่ค่ะ

Thank you for visiting.