โม้แล้วโม้อีก...โดยโอ้ทค่ะ (ชีวิตไทยในต่างแดน)

นักเรียนกิตติมศักดิ์

2012-02-18T16:17:00.000-08:00

18 ก.พ 2555... วันนี้สอนมิสเตอร์ถ่ายรูป นีกว่าจะไม่ถ่ายให้ แต่ถ่ายตั้งหลายภาพแนะ มาดูกันว่าผลงานเป็นอย่างไร

ใช้กล้องตัวนี้ Pentax Optio W90 คอมแพคธรรมดา กันน้ำ เป็นกล้องอัตโนมัติ มีโหมดที่ปรับค่าได้คือ P แต่ปรับได้เฉพาะ ไอเอสโอ กับ ไวท์บาลานซ์ ภาพนี้ถ่ายไว้ตั้งแต่วันที่ได้กล้องมาวันแรก เทียบขนาดเท่าโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่า ประมาณ 2 ปีแล้วล่ะ

ภาพแรกที่มิสเตอร์ถ่าย...พื้นที่รอบข้างมากไปนิด โอ้ทอยากได้ภาพแนวตั้ง

ภาพนี้โอ้ทถ่ายก่อนให้มิสเตอร์ถ่าย เอาให้มิสเตอร์ดู แล้วบอกให้เหลือพื้นที่ด้านข้างน้อยกว่าภาพแรก โอ้ทเก็บแขนมิสเตอร์ไม่หมด เพราะมัวแต่มองภาพบนผนัง

มิสเตอร์ถ่าย แขนด้านขวา(มองในภาพ) ขาดไป

มิสเตอร์ถ่ายอีก ได้เต็มส่วนต่างๆๆของร่างกายครบ แต่อยากได้แก้วน้ำ อีกแก้ว เต็มใบ

มิสเตอร์ถ่ายอีก...ได้แก้วน้ำเต็มใบ แต่หลอดขาด โอ้ทบอก โฟกัสที่หน้า เก็บแก้วให้เต็ม เห็นหลอดเต็มด้วย แล้วเผื่อรอบภาพทั้งสี่ด้าน สร้างกรอบให้ภาพ

มิสเตอร์ถ่ายอีก...ผลจากที่บอกไป ออกมาแบบนี้

เก่งที่สุดเลย...^@^ และโชคดีที่โอ้ทไม่โดนดุ ให้ถ่ายรูปซะหลายรูปแนะ...อิอิ

เรียนภาษาอังกฤษฟรี #3

2012-02-14T18:17:00.001-08:00

ในที่สุดก็ได้เรียน ชอบมากๆๆ วิธีการสอนของครู ข้อมูลที่ครูเตรียมมาสอนในห้อง ครูเป็นกันเอง ทำให้บรรยากาศในห้องไม่กดดัน เพื่อนๆๆทุกคนคุยสนุก ทุกคนเรียนกันหลายปี อยู่อเมริกากันมากกว่าโอ้ททั้งนั้น สิบกว่าปีก็มีหลายคน

นักเรียนในห้องนี้มีอยู่ร่วม สิบคนได้ ส่วนมากพูดภาษาสเปน มาจากโคลัมเบีย เปรู แต่ละคนมีความรู้แตกต่างกันไป ปัญหาที่สังเกตได้คือทุกคนมีประสบการณ์ รู้อะไรมากมายจากการอยู่ที่นี่หลายปี แต่พูดภาษาอังกฤษไม่คล่องเนื่องจากอยู่บ้านไม่พูด

การสอนของครูมีหลายอย่าง ทั้งคำศัพท์ มีหนังสือให้อ่าน คำเปรียบเทียบต่างๆๆ มีการบ้านให้ฝีกเขียน ครูบอกเราว่า ทุกสัปดาห์ต้องส่งผลงานนักเรียนไปที่สำนักงานประเมิณ ดูการพัฒนา และท้ายที่สุดทางสำนักงานส่งเจ้าหน้าที่มาสอบพวกเราด้วยปากเปล่า อ่านคำถามแล้วให้เราตอบเป็นการประเมิณความเข้าใจ และการสนทนา

ในระหว่างปี ทางสำนักงานกลางมีงานสังสรรค์รวมกลุ่มทุกกลุ่มย่อย ที่แยกออกไปตามเมืองต่างๆ ทั้งนักเรียนด้วย มีการมอบรางวัลเวลาเรียนตามเปอร์เซ็นต์ที่กำหนด มอบรางวัลเวลาการสอนตามกำหนดของครู มอบรางวัลอื่นๆๆ อีกหลายรางวัล

ปีแรก โอ้ทได้รับไปรษณีย์บัตรเวลาเรียนตามกำหนดด้วย เพื่อนๆๆ งง กันเลย เพราะเรียนกันมาหลายปีไม่เคยได้ โอ้ทมาครั้งแรกได้รับแล้ว ปีที่สองโอ้ทไปไม่ถึงเพราะหลงทาง

ในระยะเวลาที่เรียนในกลุ่มนี้ โอ้ทพาเพื่อนที่มาจากไทยที่มาทำงานวิจัยของมหาวิทยาลัยที่ไปเรียนด้วย ครูยินดีมากๆ ทุกครั้งที่พาเพื่อนไปเรียน โอ้ทเจอเพื่อนๆ ของเพื่อน คุยกันถึงหาที่เรียนภาษาอังกฤษจะแนะนำให้มาลองเรียนด้วยกันอยู่ประจำ แต่ก็ไปกันได้ระยะเวลาสั้นแล้วก็หายไป

โอ้ทใช้เวลาเรียนกับกลุ่มนี้ราวสองปี ทางสำนักงานประเมิณผล ส่งใบประกาศนียบัตร แจ้งจบหลักสูตรภาษาอังกฤษเบื้องต้น แต่ยังคงให้เข้าเรียนได้ต่อไป ยกเว้นไม่มีการส่งผลงาน หรือ เช็คเวลา เช็คคะแนนของโอ้ทอีก เพราะเป็นนักเรียนนอกสังกัดไปแล้ว

โอ้ทได้มีโอกาส ไปพูดประสบการณ์ การเรียนเป็นกลุ่ม ดีกว่า การเรียน ตัวต่อตัว (ครูหนี่ง นักเรียนหนี่ง) กับครู และได้พาเพื่อนคนไทยไปด้วยกัน ในวันนั้นได้ฝากความต้องการไว้กับครูทุกคนที่ร่วมสัมนาครั้งนั้นด้วยว่า ถ้ามีเปิดสอนใกล้ๆๆบ้าน และวันไม่ตรงกับกลุ่มที่เรียนอยู่ปัจจุบัน ขอเรียนด้วย และที่สำคัญโอ้ทแจ้งไว้กับเจ้าหน้าที่ของสำนักงานจัดการสอนไว้

ไม่นานนัก จำไม่ได้ว่า หนี่งหรือสองเดือน มีโทรศัพท์มาแจ้งว่ากำลังจะเปิดกลุ่มการอ่านที่ห้องสมุดใกล้บ้าน กลุ่มนี้ค่อนข้างยาก เป็นระดับสูงขึ้น รับนักเรียน หก คนเท่านั้น ถ้าสนใจจะนับโอ้ทเข้าไปด้วย รีบตอบตกลงทันที และบังเอิญครูที่สอนเป็นครูที่เคยเข้าไปดูการเรียนการสอนในห้องภาษาอังกฤษเบื้องต้น

ปัจจุบันนี้เรียนกับกลุ่มการอ่านอยู่เกือบปีแล้ว ได้ความรู้ที่แตกต่างจากกลุ่มภาษาอังกฤษเบื้องต้น ในขณะที่กลุ่มภาษาอังกฤษเบื้องต้นเรียนอย่างช้าๆๆ สบายๆๆ แต่มีคำศัพท์ คำเปรียบเทียบ (idioms) ใหม่ๆๆ มาเรียนทุกวัน มีการสนทนาทุกวัน

กลุ่มการอ่านก็ได้ความรู้เรื่องการจับใจความ เข้าใจมากขี้น ได้ศัพท์ยากๆๆ ที่ไม่เคยรู้มาก่อน แต่จำไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ

ชอบเพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกันทั้งสองกลุ่ม ทุกคนตั้งใจเรียน ตั้งใจทำการบ้าน หาความหมายของศัพท์ ถามคำถามในห้อง ทำให้นักเรียนขี้เกียจอย่างโอ้ทได้ความรู้ใหม่ๆ ทุกครั้งที่ไปเรียน โอ้ทยังคงเรียนสบายๆๆ ไม่ต้องการกดดันตัวเอง เพราะเรียนเพื่อให้รู้ภาษาอังกฤษที่ใช้ทุกวัน ไม่ได้เรียนเพื่อเรียนต่อ คำศัพท์ยากๆๆ ที่ใช้ไม่บ่อย ไม่ได้สนใจจำ และหาความหมาย แต่ชอบฟังคนสนทนา และจำการพูด คำที่ใช้สนทนาทั่วไป เป็นปรกติมากกว่า

คิดกลับหากโอ้ทเรียนในวิทยาลัย คงต้องบังคับตัวเองให้เข้มงวด และขวนขวายมากกว่านี้ เพราะไม่เช่นนั้นคงตามเพื่อนๆๆ ไม่ทัน จะรู้น้อยกว่าคนอื่นๆๆ และต้องเสียเวลา เสียทรัพย์ด้วยกว่าจะเรียนจบ คิดแบบนี้แล้ว ขอเรียนสบายๆๆ ไม่กดดันตัวเองแบบนี้ไปเรื่อยๆๆดีกว่า

เพื่อนๆที่ เข้มงวด ขยัน เรียนด้วยกันก็ดีสำหรับเพื่อน และตัวโอ้ทเอง เพราะเพื่อนได้ความรู้ จากคำถาม และการค้นคว้า โอ้ทก็ได้ความรู้จากการฟัง แต่ไม่ค้นคว้า...อิอิ

เรียนภาษาอังกฤษีฟรี # 1
เรียนภาษาอังกฤษฟรี # 2

ต้มยำไก่แบบ"โอ้ท"

2012-02-10T17:33:00.000-08:00

อยากกินต้มยำไก่ ทำไงๆๆ ทำแบบนี้ล่ะ เท่านี้ก็อร่อยที่สุดแล้ว

เรียงลำดับผิดไปนิดนึง ขออภัยจ้า

พูดไป ต้มยำไก่ ต้มข่าไก่ มั่วๆๆ ชะมัด

ปลาเทร้าหมักซีอิ้ว แบบ"โอ้ท"

2012-02-10T17:32:00.000-08:00

อยากกินปลา แต่ไม่รู้จักประเภทของปลา อยู่ไทยก็รู้แต่ชื่อ หน้าตาเป็นอย่างไรไม่รู้ ไปตลาดถ้าแม่ค้าไม่มีป้ายบอกก็ไม่รู้ว่าปลาอะไรบ้าง ร้านอาหารก็สั่งตามเมนู ปลาอะไรก็ตามนั้น โอ้ทกินแต่ปลาทอดกรอบๆๆ อยู่ต่างบ้านทอดกินสอง สามครั้ง แต่ไม่เหมือนร้าน กลัวน้ำมันอีกด้วย ปลาที่กินต้องถามเพื่อนว่าปลาอะไรดี ปลาในวิดิโอนี้ก็ไม่พ้นถามเพื่อนก่อนซื้อ

แจ๋วแจ่มใส # 27

2012-02-07T10:20:00.000-08:00

6 มกราคม 2555... ลืมตา มองนาฬิกา ตี 3 มิสเตอร์ยังคงกรนอยู่ข้างๆๆ หลับต่อ

ลืมตาอีกรอบ มองนาฬิกา 10 โมง มิสเตอร์ลุกไปแล้ว ดูทีวีอยู่ข้างล่างมั้ง (นีกในใจ) หลับต่อดีกว่า
ลืมตาอีกรอบ มองนาฬิกา 11.30 โมง ลุกดีกว่า เก็บที่นอน เปิดม่าน รถมิสเตอร์ไม่อยู่ สงสัยออกไปซื้อของกิน เดี๋ยวต้องกลับมามีเบอร์เกอร์ มาด้วยแน่ๆๆเลย ว่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำ จัดการตัวเองเรียบร้อย

ลงมาข้างล่าง มองนาฬิกา 12.30 โมง เอะ ทำไมเป็นชั่วโมง มิสเตอร์ยังไม่กลับมา ไม่โทรเข้าบ้านอีก ไปไหนเนี่ย (นีกๆๆๆ) ไม่รีรอ กดเบอร์มือถือ

มิสเตอร์ : ฮัลโหล

โอ้ท : ยู อยู่ที่ไหน

มิสเตอร์: ที่ทำงาน

โอ้ท : !##! อ้าว วันนี้วันจันทร์เหรอ ไอนีกว่าวันอาทิตย์ เท่านี้นะ ไอต้องไปทำงานเหมือนกัน

แล้วแจ๋วก็จรลี ณ บัดนาว ไม่มีเวลาหม่ำ ซีเรียลด้วย ทำงานไป ท้องร้องจ๊อกๆๆๆ ไป

ไปถึงเล่าให้นายจ้างฟัง นายจ้างบอกว่าครั้งหนึ่ง พ่อบ้านบอกมีประชุมไม่กลับ แม่บ้านลืม ทำอาหาร เตรียมอาหารไว้ แต่พ่อบ้านก็ไม่กลับสักที โมโห โทรไปถาม พ่อบ้านบอกว่า ก็บอกแล้ววันนี้มีประชุมไม่กลับบ้านไง...^__^

ปล. ดีนะที่เช้านี้ งดเรียนภาษาหนึ่งวัน ไม่เช่นนั้น ขาดเรียนๆๆๆๆ

แจ๋วแจ่มใส # 25

2012-02-03T18:50:00.000-08:00

30 ม.ค 2555...

แม่บ้านซื้อเตียงใหม่ให้พ่อบ้านเป็นเตียงมีลิ้นชักสี่ลิ้นชัก จัดการเสื้อผ้าที่กองชนเพดานย้ายมาใส่ไว้เรียบร้อย มีบางส่วนบนชั้น โอ้ทจัดก่อนกลับวันนี้ และจัดการต่อวันพฤหัส ต้องจัดระเบียบในลิ้นชักใหม่ด้วย

ภาพหลังจัด ก่อนจัดนึกถึงเสื้อผ้าที่กองทับกันนั่นแหละ ไม่เน้นพับให้เรียบกริบ แค่เรียงเป็นระเบียบทุกคนก็พอใจแล้ว ตอนทำวันแรกๆๆ โอ้ทพับจับให้ชายเสื้อ กางเกงเท่ากัน แต่หลังจากนั้นทำอีกไม่ไหว เพราะ สมาชิกในบ้านพับกันไม่เป็น สุดท้ายโอ้ทเป็นฝ่ายพับตามแบบสมาชิกในบ้านอีกง่ายต่อสมาชิก เพียงแต่จัดวางให้เรียบร้อย เสื้อผ้าพ่อบ้านเยอะมากกก ที่เห็นในภาพเพียงเสี้ยวเท่านั้น

ไปซื้อกับข้าวหลังจากปฎิบัติหน้าที่วันนี้ ซื้อน้อย เพราะซื้อไปแล้วครั้งหนึ่ง

แจ๋วแจ่มใส # 26

2012-02-03T18:38:00.000-08:00

แจ๋วแจ่มใส # 24

2012-01-30T20:54:00.000-08:00

26 ม.ค 2555...วันนี้อากาศไม่เย็นมาก อุณหภูมิ 40 กว่านิดๆๆ แจ๋วไปทำงานปกติ ไปถึงบ้านไม่มีใครอยู่บ้าน แจ๋วเริ่มด้วยเช็ดเคาน์เตอร์ในครัว เช็ดโต๊ะกินข้าว บนเคาน์เตอร์มีเค๊กน่าหม่ำๆๆ วางอยู่คู่หนังสือเปิดหน้าสูตรเค๊กเหมือนเค๊กบนเคาน์เตอร์เลยล่ะ เดาว่าแม่บ้านคงทำ เพราะแม่บ้านชอบทำขนมบ่อยๆๆ จากนั้นเดินสำรวจห้องน้ำ ห้องนอน เก็บขยะ และเริ่มทำความสะอาดตามปกติ ลงไปดูผ้าซัก แต่ผ้ามีน้อยไม่ต้องซัก

แจ๋วสร้างภาพไว้สองภาพ

ไม่นานได้ยินเสียงสัญญาณประตู มีคนกลับมาบ้านแล้ว แม่บ้านนั่นเอง ทักทายกันเล็กน้อย ในขณะ ที่แจ๋วยังคงปฎิบัติหน้าที่ต่อไป วันนี้เปิดลิ้นชักถุงเท้า กางเกง เสื้อ ในห้องสามีแม่บ้านจัดการจัดระเบียบเล็กน้อยเพราะ ยุ่งเหยิงแล้ว

เมื่อเสร็จภาระกิจก่อนกลับแม่บ้านให้ตัดเค๊กชิม อร่อยๆๆๆ

เย็นนี้แจ๋วทำจานนี้ให้มิสเตอร์ที่บ้านตัวเอง

และนี่ของแจ๋ว

โตะ จาย โมะ...

2012-01-30T20:33:00.000-08:00

30 ม.ค 2555...หลังเลิกงานมุ่งหน้าไปซื้อกับข้าวก่อนกลับบ้าน จอดรถแล้วโทรหา ดร.บิ๋ม ชวนมาหม่ำบุฟเฟต์อาหารจีน แต่ ดร. ไม่รับโทรศัพท์จีงฝากข้อความไว้ และนั่งดูวิดิโอในโทรศัพท์มือถือที่อัดวันนี้ในรถก่อนสักพัก ในขณะที่กำลังดูวิดิโออยู่ มีสายเข้าแทรกมา เบอร์ไม่คุ้นเลย แต่คิดว่า ดร.โทรมาโดยใช้คอมพิวเตอร์รีบรับทันที

โอ้ท: ฮา โหล

ปลายสาย : ภาวินีหรือเปล่า

โอ้ท : (งงที่ปลายสายพูดภาษาไทยมา เพราะเรียกชื่อเต็ม ไม่ใช่เพื่อนแน่ๆ) ใช่ค่ะ

ปลายสาย : ทำพาสปอร์ตใหม่หรือยัง

โอ้ท : (ตกใจซิ ถามเรื่องพาสปอร์ตแบบนี้ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าเนี่ย) ทำแล้วค่ะ
โทรมา จากไหนค่ะ

ปลายสาย: สถานฑูต

โอ้ท : (ตายละหว่า ทำอะไรผิดหรือเปล่าวะเนี่ย ได้ยินว่าสถานฑูตยิ่งตกใจมากขึ้น)

ปลายสาย : ขอเลขที่พาสปอร์ตใหม่

โอ้ท : ตอนนี้อยู่ข้างนอก พาสปอร์ตอยู่ที่บ้าน จำไม่ได้ค่ะ มีปัญหาอะไรเหรอค่ะ

ปลายสาย : อ่อ เรื่องเลือกตั้งนอกราชอาณาจักรที่ยื่นไว้น่ะ ตอนนี้ทางสถานฑูตกำลัง
ดำเนินการ

โอ้ท : ( โล่งใจ ที่สุดเลย นีกว่าทำอะไรผิดซะแล้ว)

ปลายสาย : ไม่เป็นไร มีเบอร์ญาติที่ไทยไหม ที่ติดต่อได้สะดวก

โอ้ท : เบอร์มือถือพ่อนะค่ะ.........(บอกเบอร์ไป)

ปลายสาย : งั้นเลขพาสปอร์ตไม่เอาก็ได้ มีคนติดต่อได้ที่ไทยแล้ว

โอ้ท : เลขพาสปอร์ตน่าจะเหมือนกันไหมค่ะ เพราะเปลี่ยนเล่ม ข้อมูลเดิม

ปลายสาย : ไม่เหมือน .... แค่นี้ก่อนนะ จะรีบดำเนินการ

โอ้ท : ค่ะ สวัสดีค่ะ

ปล. คุณเจ้าหน้าที่โทรมาไม่แนะนำตัวกันก่อน เล่นเอาตกใจซะแทบแย่

เรื่องยื่นขอลงคะแนนเลือกตั้งนอกราชอาณาจักรไทยโอ้ทได้ข้อมูลจากเวบกงศุลไทยเมื่อคราวเลือกตั้งครั้งก่อนปีที่แล้ว(2554) ส่งใบคำร้องไปแต่ถูกตีกลับ ได้โอกาสเหมาะเมื่อไปต่อพาสปอร์ตใหม่ เมื่อปลายปีที่ผ่านมา ถามไถ่เจ้าหน้าที่ และแจ้งไปว่า ใบคำร้องตีกลับ เจ้าหน้าที่ทำเรื่อง เขียนใบคำร้องใหม่ และเก็บเป็นเอกสารรอไว้ จนกระทั่งมีการติดต่อมาวันนี้

โอ้ทไม่อยากเสียสิทธิ์ประชาชนไทย ในการเลือกตั้ง อะไรที่สามารถใช้สิทธิ์ใน ขณะที่อยู่ต่างประเทศได้ ถ้าทำได้ก็ทำไว้ไม่เสียหาย และไม่อยากโดนถอนสิทธิ์การลงคะแนนเสียงเลือกตั้งด้วย มีอย่างเดียว บัตรประชาชนต้องไปต่อที่ไทย

แจ๋วแจ่มใส # 23

2012-01-24T12:57:00.000-08:00

23 ม.ค 2555...หลังเรียนภาษาอังกฤษช่วงเช้า บ่ายโมงออกจากห้องสมุดมุ่งหน้าไปบ้านทำงาน อุ๊บ! ถนนเป็นแบบนี้ เปิดวิดิโอให้นายจ้างดู

นายจ้าง :เวลาอัดวิดิโอแบบนี้ค่าโทรศัพท์คิดยังไง
แจ๋ว       :ไม่เสียค่าโทรศัพท์เพราะไม่ได้ต่ออินเตอร์เนต
นายจ้าง : แล้วเก็บวิดิโอไว้ยังไงในโทรศัพท์
แจ๋ว       : อัดเสร็จก็เก็บไว้ในโทรศัพท์ได้เลย จะไม่มีจนกว่าเราลบออก แต่ไอจะโหลดใส่คอมพิวเตอร์อีกที แล้วเอาลงยูทูป
นายจ้าง : อ๋อ...วันนี้ไอขอโทษน่ะ ไม่ได้ทำอะไรเลยเพราะไอกำลังยุ่งกับเอกสารภาษี
แจ๋ว       : ไม่เป็นไร ไอจะทำเท่าที่ไอทำได้ แล้วมีผ้าให้ซักไหม ไอจะลงไปดู เอาใส่เครื่องซักผ้าไว้
นายจ้าง : มีนิดเดียว ไม่ต้องซัก

จากนั้นแจ๋วเดินออกจากห้อง เก็บถังขยะในห้องน้ำ ห้องนอนมาทิ้ง แล้วเดินเข้าไปหานายจ้างในห้องคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

แจ๋ว : มีข่าวอีกข่าว
นายจ้าง : ยูจะย้ายแล้วเหรอ?
แจ๋ว : ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ไอกะสามีคุยกันไว้ภายใน ห้าปี
นายจ้าง : ว้า

แจ๋วกลับไปทำงานต่อ (ตั้งเวลากล้องโทรศัพท์มือถือถ่าย)

แจ๋วแจ่มใส # 22

2012-01-10T17:53:00.000-08:00

9 มกราคม 2555...หลังจากหยุดเทศกาลยาวสองสัปดาห์ วันนี้แจ๋วกลับไปปฎิบัติหน้าที่เป็นวันแรก และ เป็นวันแรกของปีใหม่ด้วย บ้านดูโดยรวมไม่สกปรก เดาว่าแม่บ้านคงทำความสะอาดเป็นปกติ แต่เมื่อสำรวจทั่วแล้ว เห็นฝุ่นบนโต๊ะ ตู้ เฟอร์นิเจอร์ต่างๆๆ และในห้องน้ำ อ่างล้างหน้าเป็นคราบ ขอบโถชำระเป็นคราบฝุ่น เดาได้ว่าไม่ได้ผ่านการทำความสะอาดแต่อย่างใด แจ๋วเดินเก็บถังขยะทุกห้อง ลงไปห้องใต้ดินจัดการเอาผ้าที่ซักแล้วในเครื่องซักผ้าออกใส่ตะกร้า แล้วเอาผ้าที่กองอยู่ใส่ซักต่อ

ได้ยินเสียงแม่บ้านกลับเข้ามาจากข้างนอกพอดี แจ๋วกำลังจะเอาผ้าตาก แม่บ้านเข้ามาจัดการเอง แจ๋วจึงหันไปเตรียมถังน้ำ ไม้ถู ผงขัดห้องน้ำผ้า และอุปกรณ์ และบรรเลง ห้องน้ำ ชั้นล่างก่อน และ สองห้องข้างบน เสร็จแล้ว เห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน เวลาทำทุกสัปดาห์ดูเหมือน ไม่สกปรก แต่เมื่อไม่ได้ทำข้ามสัปดาห์เห็นชัดๆๆเลย

เอี่ยมอ่อง

อีกห้อง ก่อนจัดการ (ไม่ได้เปิดหน้าต่าง เลยมองไม่เห็นว่าฉก กะ ปก)

หลังจัดการ เอี่ยมอ่อง (มองเห็นไม่แตกต่างจากก่อนหน้าเน่อะ แต่ดูดีๆๆ เงากว่าน๊า )

จากนั้น กวาด ถู พื้นห้องครัว วันนี้แม่บ้านลงขี้ผี้งบนพื้นไม้ห้องกินอาหารด้วยแต่แจ๋วไม่ได้ช่วยเพราะกว่างานแจ๋วจะเสร็จแม่บ้านก็ทำเสร็จแล้ว เมื่อแจ๋วทำความสะอาดพื้นห้องครัวเสร็จ ก็หันไปดูดฝุ่นห้องโถง และ ห้องนอนสองห้อง ห้องคอมพิวเตอร์

โอ้ยๆๆๆ หิวชะมัดเลย ไม่ได้หม่ำอะไรด้วยเช้านี้ เพราะมีเรียนการอ่านตอนเช้าก่อนไปปฎิบัติหน้าที่ หลังจากเสร็จหน้าที่่แจ๋ว เลยไปจับจ่ายกับข้าวก่อนเข้าบ้าน นี่ละได้ซื้อขนมปังใส่ท้องก่อนเข้าบ้าน ค่อยยังชั่ว

ภาษาอังกฤษผิดไม่รู้ตัว

2012-01-08T17:49:00.000-08:00

หลังจากกลับจากไทย กลับไปเรียน เพียงไม่กี่วัน ก็ได้หยุดคริสมาสต์ไปนอร์ธดาโกต้า กลับไปเรียนอีกทีเมื่อวันพฤหัสที่ 5 ที่ผ่านมา ในห้องเรียนครูมีเรื่องสั้นมาให้ฝีกอ่าน เป็นเรื่องเกี่ยวกับสองพี่น้อง ไปห้างฯ เพื่อซื้อเลนส์กล้องถ่ายรูป และเบ็ดตกปลาเป็นของขวัญให้ลุง และท้ายเรื่องมีแบบฝีกตั้งคำถามขึ้นต้นด้วย Who, When, Why, Where, What, Will,How ครูให้นักเรียนในห้องตั้งกันคนละคำถาม ถึงโอ้ทได้คำว่า How (long,much,many) ในหนังสือเขียนไว้แบบนี้ โอ้ทจัดการตั้งเลยว่า "How long does the fishing rod cost?" ครูบอกให้ตั้งใหม่ โอ้ทมั่นใจมากกว่าประโยคถูกแล้ว พูดไป 5 ครั้ง จนครูคงทนไม่ไหว แก้มาว่า How much does the fishing rod cost?" คราวนี้ล่ะถึงบางอ้อ ตั้งคำถามไปยังไงเนี่ยคนละประเทศเลย

ในใจคิดถึง How much แต่ตา มองคำว่า long แล้วเมื่อกี้เล่าให้มิสเตอร์ฟัง มิสเตอร์ขำใหญ่ ยูตั้งประโยคแบบนี้เหรอ...

นีกแล้วขำตัวเองจริงๆๆ

ต้มจับฉ่ายกินที่บ้าน

2012-01-08T14:31:00.000-08:00

รูปใหญ่จะมาลงมาหลังนะค่ะดูรูปเล็กในวิดิโอไปก่อน

ซื้อแล้วทำไมไม่เอามา...

2011-12-07T14:27:00.000-08:00

7 ธันวาคม 2554...วันนี้หลังเลิกเรียนภาษาอังกฤษตอนบ่าย แวะไปซื้อกับข้าว ก่อนเข้าบ้าน จับจ่ายได้มา 3 ถุง กับน้ำอัดลมกระป๋องให้มิสเตอร์อีก 1 แพค ถึงบ้านเก็บเข้าที่เรียบร้อย แล้วหันไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ จนถึง สี่โมงครึ่ง จัดการเข้าครัวทำอาหาร เปิดตู้เย็น เอะ ! ซื้อนมมาด้วยนี่หว่า แล้วนมไปไหน? ควานหาใบเสร็จที่ขยำลงถังรีไซเคิล จ่ายเงินแล้ว แต่ไม่มีนม นีกๆๆๆ อยู่ในรถหรือเปล่า หรือว่า ไม่ได้เอามาหว่า? ...ป้าดดดดดดด จ่ายเงินแล้วดันไม่ได้หยิบมา คงเพราะถุงหลายถุง กับน้ำอัดลมอีกกล่อง ล้นมือ ไม่รีรอ ใส่เสื้อแจ๊คเก็ต หมวก รองเท้า รีบบึ่งรถไปที่ร้าน และไม่ลืมใบเสร็จ ดีนะยังไม่ข้ามวัน นึกได้ก่อน ไม่มีปัญหา ได้นมมาเรียบร้อย...

นี่ไม่ใช่ครั้งแรก เมื่อประมาณปี หรือ สองปีที่ผ่านมา จำไม่ได้ ซื้อของในครัว ดันลืมถาดรองที่คว่ำจาน กลับไปที่ร้านได้เงินคืนมา เพราะเปลี่ยนใจไม่ซื้อแล้ว

ใครเป็นแบบโอ้ทบ้างไหมน๊า?

เพลงครองแผ่นดินโดยธรรม

2011-10-29T15:53:00.001-07:00

แกงส้ม กับข้าวค้างคืน สูตรโอ้ทจ้า

2011-10-28T08:57:00.001-07:00

แจ๋วแจ่มใส # 21

2011-09-28T11:14:00.000-07:00

28 ก.ย 2554...ไม่ได้เล่าเรื่องแจ๋วแจ่มใสนานพอสมควรเพราะไม่มีอะไรใหม่ๆๆ แจ๋วยังคงปฎิบัติหน้าที่ตามปรกติ วันนี้มาเล่ากันส่งท้ายฤดูร้อน รับฤดูหนาวเย็น...กึ๋ยๆๆๆๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เร็วจริงๆๆ เพราะถึงทุกวันนี้แจ๋วทำงานกับบ้านหลังนี้จะครบปีแล้ว และมีทีท่าว่านายจ้างจะให้ทำต่อไปไม่มีกำหนดเลิกจ้างเสียด้วย แจ๋วดีใจนะที่นายจ้างชอบแจ๋ว ทุกวันนี้แจ๋วไม่ได้ไปทำงานตอนเที่ยง ตามที่คุยกันไว้ตั้งแต่แรก จะไปราวเที่ยงครึ่งบ้าง หรือใกล้บ่าย แล้วทำงานจนเสร็จ ก็ยังอยู่ภายในบ่ายสาม นายจ้างไม่ว่าอะไร กลับบอกว่ายูมาได้ตอนที่ยูอยากมานั่นแหละ นายจ้างยังคงจ่ายค่าแรงให้เท่ากับทำวันละ สามชั่วโมง แม้บางวันทำเสร็จก่อนสามชั่วโมงก็ตาม นายจ้างสอนทำขนม ให้ผัก ผลไม้มากินเป็นบางครั้ง

เมื่อเร็วๆๆนี้ แจ๋วบอกนายจ้างว่าไอคงย้ายแน่นอนแล้ว แต่คงยังอยู่อย่างน้อยถึงปีหน้า (เคยเกริ่นไว้ก่อนหน้าเรื่องย้ายแต่ยังไม่แน่นอน) นายจ้างเปรยว่า แล้วไอจะไปหาคนที่เหมือนยูได้ที่ไหน...

การทำงานของแจ๋วยังคงเป็นไปตามปรกติเหมือนทุกครั้ง บางวันนายจ้างให้ทำความสะอาดเพิ่มเติมนิดหน่อยแต่ไม่ได้เป็นสิ่งที่ต้องทำบ่อย เช่นดูดฝุ่นห้องแดด เช็ดขอบพื้นตรงหัวเตียง (เตียงบ้านนี้เป็นแบบมีล้อ เลื่อนออกมาทำความสะอาดได้สะดวก) ล้างตู้เย็น เป็นต้น

เมื่อฤดูร้อนหมด ผ้าที่ตากไว้ที่ระเบียงก็คงต้องปั่นหมาดแล้วตากในห้องใต้ดินเหมือนที่เคยทำ แจ๋วก็คงกลับมาซักผ้าเหมือนเดิม เพราะนายจ้างไม่ต้องรีบซักตอนเช้า แล้วตากแดดให้แห้ง (ถ้ารอแจ๋วผ้าคงไม่แห้ง)

แจ๋วสมัครงานบ้านอื่นๆๆเพิ่ม แต่ไม่มีใครติดต่อมา ตอนนี้ไม่สมัครแล้วเพราะต้องย้าย ไม่รู้ว่าที่ไปอยู่ใหม่จะมีงานให้แจ๋วทำเหมือนเดิมหรือเปล่า แต่ยังมีเวลาคิดอีกอย่างน้อยปีนีง ติดตามกันต่อไป

เค้าไม่อยู่คนเดียวน๊า

2011-09-25T21:43:00.000-07:00

25 ก.ย 2554...ระหว่างหม่ำปีกไก่อร่อยมื้อกลางวัน

มิสเตอร์: ถ้าเราย้ายไปนอร์ธดาโกต้า จะไม่เหมือนที่เราอยู่แดลาแวร์นะ ไม่สะดวก ไม่มีห้างร้านมากมาย

โอ้ท: ยูหมายถึงที่หมู่บ้านเก่า ใกล้บ้านแม่ยูนะเหรอ ชื่ออะไรนะ

มิสเตอร์: มาร์แมช ใช่

โอ้ท: แล้วไปห้าง ไปร้าน ไกลแค่ไหน ชั่วโมงได้ไหม

มิสเตอร์: ห้างใหญ่เหมือนคริสติน่ามอลล์เหรอ

โอ้ท: ไม่ใช่ เหมือนพาร์ทมาร์ท หรือฟาร์มเมอร์มาร์เกตน่ะ (ซุปเปอร์มารเกต ซื้ออาหาร/กับข้าว ของกินของใช้ประจำวัน)

มิสเตอร์: ใช้ชั่วโมงหนึ่ง หรือ กว่า ไปที่บาวแมน (อีกเมือง ) หรือว่าถ้าไปอยู่ แรปปิดซิตี้ เซาท์ดาโกต้า จะสะดวกกว่า ยูจำได้ไหมว่าที่ไหน (ห่างจากบ้านแม่ สอง ถึง สามชั่วโมง)

โอ้ท: จำได้ อยู่ใกล้เขาประธานาธิบดี (เม้าท์รัชมอร์)

มิสเตอร์: ใช่ เราซื้อบ้าน แล้วไอจะซื้อรถแคมป์ ไว้ไปทำงานกับแม่สัปดาห์หนึ่งกลับบ้านครั้ง

โอ้ท: ไม่เอา ไม่อยู่คนเดียว (เริ่มจะร้องไห้)

มิสเตอร์: ทำไมล่ะ ตอนอยู่กรุงเทพฯ ยูก็อยู่คนเดียว

โอ้ท: (ร้องไห้ ไม่รู้ว่าทำไมถึงร้อง แต่ว่ารู้สีกกลัว ถูกทิ้ง แล้วก็อยากร้องไห้) ไม่เอา ก็ตอนอยู่กรุงเทพฯ ไอมี พ่อ แม่ มีน้องๆๆ อยู่นี่ไอไม่มีใคร มียูคนเดียว ไม่เอา ยังไงก็ไม่อยู่คนเดียว ชั่วคราวก็ไม่เอา (สะอีก)

มิสเตอร์: แล้วไอซื้อรถแคมป์ไว้ ไปทำงานกับแม่สัปดาห์หนึ่ง กลับสัปดาห์หนึ่ง....(ยังพูดไม่ทันจบ)

โอ้ท: ไม่เอาไอไม่อยู่คนเดียว จะให้ยูไปทำงานแล้วกลับบ้านทุกวัน

มิสเตอร์: (ทำเสียงดุ) ฟังก่อนซิ...ไอไปทำงานสัปดาห์ แล้วกลับ ยูไปกับไอด้วย ตกลงไหมแบบนี้

โอ้ท: ตกลง ยังไงก็ได้ ยูไปไหนไปด้วย ไม่อยู่คนเดียว หรือจะปลูกบ้านใกล้แม่ ห้างร้านค้าก็ไม่เป็นไร ยูก็พาไอไปให้รู้จักทาง สถานที่ก็แล้วกัน

หลังจากหม่ำไก่กันเสร็จ...

มิสเตอร์ : ไอไปล้างมือนะ ยูอยู่คนเดียวได้หรือเปล่า....(แล้วยิ้มปากกว้าง)

...........................................................

ใครที่อยู่คนเดียวเมื่อสามีต้องไปทำงานต่างประเทศ ต่างรัฐ โอ้ทชื่นชมว่าเก่ง กล้า แต่โอ้ทไม่เอา ไม่ได้เตรียมตัวมาตั้งแต่แรก ไม่ได้เลือกสามีทหารที่ต้องไปปฎิบัติหน้าที่ไกลบ้านช่วงเวลา แล้วกลับมาบ้าน ชั่วคราว แล้วกลับไปอีก

ใครที่มาเรียนแล้วใช้ชีวิตเองได้ตามลำพัง คนเหล่านี้โอ้ทชื่นชมว่าเก่ง แต่สำหรับโอ้ท อยู่บ้านคนเดียวตอนกลางวันในขณะที่สามีไปทำงานได้ แล้วตอนเย็นสามีกลับบ้านทุกวัน โอ้ทเลือกแบบนี้มาตั้งแต่แรก แล้วขอเลือกแบบนี้ต่อไป อยู่ไทยมีอะไรยังโทรหาพ่อได้ตลอดเวลา พ่อมาหา มาดูแลได้ อยู่ที่นี่ไม่มีใครให้อุ่นใจเลย นอกจากคนๆเดียวคือสามี ใครจะว่าไม่เก่ง ไม่กล้า ขี้ขลาดก็แล้วแต่ ไม่อยู่คนเดียวเด็ดขาด จะข้ามคืนเดียว (เคยมีมาแล้ว) ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น จะว่ากลัวก็ยอมรับว่ากลัวค่ะ

ถูก และ ดี ชอบ

2011-09-18T21:16:00.000-07:00

25 เม.ย 54...โอ้ทเป็นแม่บ้านสุดงก มาอยู่ต่างแดน จะซื้อเสื้อผ้า น้อยมากถึงมากที่สุด เพราะปัจจัยแรก แพงๆๆๆ ปัจจัยต่อมาสำคัญกว่าปัจจัยแรก แบบไม่โดนไม่เหมือนของไทย เมื่อวานไปเดินเล่นๆๆ โอลด์เนวี่เห็นคนเดินออกมาหิ้วถุงกันโตๆเลยเข้าไปดูสักนิด เดินสุดร้าน เจอมุมเคลียร์แลนซ์ เป็นมุมโปรดของทุกห้างร้าน ที่เข้าแล้วต้องส่ายสายตาหาๆๆๆ แล้วก็ปักหลัก ดูจนหมดทุกชิันปิ้ง สองชิ้นนี้ ราคาลดแล้วในป้าย ยังทำให้คิดๆๆๆ เอาดีไหมหรือไม่เอาดีหว่า เพราะยังแพงอยู่ดี งกจริงๆๆ วนเวียนอยู่สามรอบตัดสินใจ เอาวะ แต่แล้วตอนจ่ายตังค์ หน้ายัยงก บานนนนนนมาก ก็ลดอีกตั้งตัวละ 40% แนะ คุ้มๆๆๆๆๆ แบบนี้ไม่เล่าไม่ได้...อิอิ

ของเราจะให้รัฐยึดทำไม

2011-08-30T17:58:00.000-07:00

29 สิงหาคม 2554... ในขณะที่มิสเตอร์หม่ำมื้อเช้าเสร็จแล้ว แต่โอ้ทยังเล็มอยู่ เพราะหม่ำไป เล่นไปแบบนี้ประจำ

มิสเตอร์ : ยูมีพินัยกรรมหรือเปล่า

โอ้ท : ไม่มี ไอไม่มีสมบัติอะไร ไม่มีเงินด้วย

มิสเตอร์ : หยิบกระดาษ อะไรก็ไม่รู้มาถือ แล้วบอกว่า ไอจะทำพินัยกรรม แล้วยูคิดมาว่าจะใส่ชื่อใครจัดการหลังจากยูตาย

โอ้ท : ทำไมต้องทำล่ะ

มิสเตอร์ : ถ้าไม่ทำ ไอตายไป ทรัพย์สินของไอจะตกเป็นของรัฐ ที่ปรึกษาการเงินบอกมา (ไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกับทนายหรือเปล่านะ มิสเตอร์เรียก ไฟแนนซ์แอดไวเซอร์) เพราะตอนแรกไอคิดว่าถ้าไอตายทรัพย์สินทุกอย่างจะเป็นของยู (ภรรยา) แต่ไม่ใช่ในรัฐนี้ แต่ละรัฐกฎหมายไม่เหมือนกัน

โอ้ท : จริงเหรอ ไอก็นึกอย่างยูเลย งั้นทำเลย ยังไงก็ได้ให้ทรัพย์สินยูไม่ถูกรัฐยึด ให้ครอบครัวยูหรือให้ไอ ก็ตามใจยูเลย

มิสเตอร์ : ไอจะ ทำให้ยู ให้พี่ชาย แล้วถ้ายูตายจะให้ใคร จะได้ระบุไว้

โอ้ท : ทางไอคงไม่มีใครมาอยู่ที่นี่ จัดการขายทรัพย์สินแล้วให้ทางครอบครัวไอมารับเป็นเงินได้ไหม

มิสเตอร์ : ไอจะถามที่ปรึกษาฯ ดูว่าจัดการยังไงได้บ้าง

โอ้ท : ไอมีคำถามสงสัยว่า ถ้ายูตาย แล้วไอไม่รู้อะไรเลย เอกสารตรงไหน ทำยังไงบ้าง แล้วไอต้องทำยังไง ติดต่อใคร

มิสเตอร์ : ไอก็ไม่รู้ จะถามที่ปรึกษาฯดู

โอ้ท : งั้นใส่ชื่อน้องสาวไอก็แล้วกัน เพราะเดินทางมาได้ แล้วให้น้องสาวไปจัดการให้กับทุกคนในครอบครัว

นั่งรถไฟไปบ้านนก นครศรีธรรมราช 11 ส.ค 2551

2011-08-27T13:49:00.001-07:00

พ่อ อาณี ตีแบด สนามกีฬา รามอินทรา

2011-08-27T13:48:00.001-07:00

บ้านพี่หนึ่ง รามอินทรา 5 ธ.ค 2551

2011-08-27T13:46:00.001-07:00

รำที่วัดโสธร

2011-08-27T13:45:00.001-07:00

ทำบุญสงกรานต์ บ้านฝนรามอินทรา

2011-08-27T13:44:00.000-07:00

ใส่บาตรที่คอนโดนกบางกะปิ 22 ธันวาคม 2551

2011-08-27T13:41:00.000-07:00

นับถอยหลังปีใหม่ 2552 ที่ลุมพินีไนท์บาร์ซ่า

2011-08-27T13:40:00.000-07:00

ตู้ปลาทองของโอ้ท

2011-08-27T13:39:00.000-07:00

บ้านจุ๋มที่บางพลี

2011-08-27T13:38:00.001-07:00

ภาพที่วัดไร่ขิง กับ ฝน

2011-08-27T13:36:00.001-07:00

นก หนึ่ง โอ้ท ทำปอเปี๋ยะทอดไปบ้านเพื่อนมิสเตอร์ ... ฮาาาาาาาา

2011-08-27T13:34:00.000-07:00

สไลด์ รูปโอ้ท

2011-08-27T13:29:00.000-07:00

นั่งรถเมล์ครั้งแรก (หน้าตัวเองตลกมากเวลาพูด)

2011-08-27T13:24:00.001-07:00

อนาคอนดาจากทีวี

2011-08-27T13:22:00.002-07:00

มิสเตอร์ทำเบค่อนกับไข่

2011-08-27T13:22:00.000-07:00

มิสเตอร์ทำแฮมเบอร์เกอร์ (ผู้ดำเนินรายการฮามากกกกกกกค่ะ)

2011-08-27T13:19:00.000-07:00

มิสเตอร์ทำพิซซ่า

2011-08-27T13:10:00.001-07:00

โอ้ท กะ นก ทำพิซซ่าครั้งแรก

2011-08-27T13:08:00.001-07:00

เสียงเครื่องดูดควันดังมาก

ดูพลุวันชาติครั้งแรก ปีแรกที่อเมริกา

2011-08-27T13:07:00.001-07:00

ปฎิทินลายนิตติ้ง

2011-08-27T13:06:00.001-07:00

ฝนตก ลมพัด

2011-08-27T13:05:00.000-07:00

อาหารทำเอง

2011-08-27T13:03:00.001-07:00

สุดสัปดาห์ 14-15 มิถุนายน 2552

2011-08-27T13:02:00.001-07:00

ฤดูหนาว

2011-08-27T13:01:00.001-07:00

หิมะครั้งแรก

2011-08-27T12:59:00.001-07:00

เกมส์วี ชกมวย ดารินกับคริส

2011-08-27T12:58:00.000-07:00

ขนมปังไส้ไก่

2011-08-27T12:51:00.000-07:00

โอ้ทค่ะ กะ มิสเตอร์ ปีเตอร์สัน บ่ายวันเสาร์ที่ 13 สิงหาคม 2554

2011-08-13T18:56:00.000-07:00

คลิ๊กดูรูปที่นี่จ้า

เรื่องน่ารู้-ขจัดคราบบนเสื้อผ้า

2011-07-30T21:13:00.001-07:00

เรื่องน่ารู้ – ขจัดคราบบนเสื้อผ้า

หลายคนคงเคยประสบปัญหาที่แก้ไม่ตกในการซักผ้า นั่นก็คือการขจัดคราบสกปรกที่ฝังลึกอยูในเนื้อผ้าให้หลุดออกง่ายๆ ซึ่งบางครั้งการแช่ทิ้งไว้นานๆ ก็ยังไม่สามารถที่จะขจัดรอยเปื้อนให้หมดไปได้ วันนี้เรามีวิธีการขจัดครบฝังลึกในรูปแบบต่างๆ มาฝากครับ

เสื้อผ้าสีขาวที่เริ่มจะกลายเป็นสีเหลือง สามารถแก้ไขได้โดยใช้เปลือกไข่ป่นละเอียด ใส่ลงไปในอ่างแช่ผ้า ทิ้งไว้สักครู่ แล้วจึงซัก

เสื้อผ้าที่เลอะคราบครีม เนย น้ำมัน ขจัดคราบโดยนำแป้งที่ใช้สำหรับทาตัวมาโรย ใช้กระดาษทิชชู หรือกระดาษบางอื่นๆ วางทับ นำเตารีดที่มีความร้อนพอสมควร ทับบนกระดาษ จนแป้งดูดคราบออกจนหมด แล้วจึงนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบเลือด ขจัดคราบโดยนำนมข้นทาทันที ทิ้งไว้สักครู่แล้วนำไปขยี้น้ำออก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบเลือดจางๆ ขจัดคราบโดยใช้เบคกิ้งโซดาผสมน้ำสักเล็กน้อย จนแป้งข้นๆ ถูเบาๆ เมื่อแห้งจึงปัดฝุ่นออก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบเลือดฝังแน่น ขจัดคราบโดยใช้ฟองน้ำจุ่มน้ำเย็น ที่ผสมเกลือจนชุ่ม ถูเบาๆ จนรอยค่อยๆ จางลง แล้วใช้น้ำเปล่าถูอีกครั้ง สุดท้ายใช้ทิชชูซับน้ำให้แห้ง

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบกาแฟ ขจัดคราบโดยใช้แป้งข้าวเจ้าถู แล้วซักได้ตามปกติ

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบชอกโกแล็ต ขจัดคราบโดยรีบนำไปแช่น้ำอุ่นทันทีที่เปื้อน อาจใช้น้ำยาขจัดคราบฝังแน่น ช่วยด้วย จากนั้นนำไปซักแห้ง

เสื้อผ้าที่เลอะคราบน้ำตาเทียน
ขจัดคราบโดยใช้ก้อนน้ำแข็งขูดเกล็ดเทียนออกให้มากที่สุด จากนั้นจึงใช้กระดาษประกบบริเวณที่เปื้อนทั้ง 2 ด้าน แล้วใช้เตารีดอุ่นๆ รีดทับจนน้ำตาเทียนซึมออกมาติดกับกระดาษ

เสื้อผ้าที่เลอะโคลน
ขจัดคราบโดยปล่อยให้โคลนแห้ง ใช้แปรงปัดออก ซักด้วยน้ำเย็นหลายๆ ครั้ง จนไม่มีน้ำโคลนออกมา จึงซักด้วยผงซักฟอก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบน้ำชา ขจัดคราบโดยรีบเทน้ำเดือดลงบนรอยเปื้อนบนผ้าที่ยังเป็นรอยใหม่อยู่จนสีจางลงแล้ว รีบนำไปซักทันที
ให้ซักในน้ำอุ่นกับสบู่ ถ้ายังไม่ออก ให้ใช้น้ำยาฟอกขาวเช็ด แล้วจึงซัก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบน้ำผลไม้ น้ำมันพืช
ขจัดคราบโดยให้ขึงผ้าที่เปื้อนบนปากถัง เทน้ำเดือดลงตรงรอยเปื้อน แล้วจึงซัก

เสื้อผ้าที่เลอะน้ำมันขัดเงา ขจัดคราบโดยใช้ฟองน้ำชุบทินเนอร์ทาบริเวณที่เปื้อนในขณะที่ยังเปียกอยู่ ใช้น้ำยาซักผ้า ขยี้ตรงรอยเปื้อนทันที นำมาแช่ในน้ำอุ่น แล้วรีบซักทันที

เสื้อผ้าที่เลอะคราบน้ำมันดิบ
ขจัดคราบโดยขูดน้ำมันดิบที่ติดอยู่ออกด้วยมีดที่ไม่คม แล้วถูด้วยน้ำมันสน หรือน้ำมันก๊าดหรือน้ำมันเบนซิน (ห้ามใช้น้ำเด็ดขาด)

เสื้อผ้าที่ขึ้นราเล็กน้อย ขจัดคราบโดยรีบนำผ้าที่ขึ้นราใหม่ๆ ซักในน้ำสบู่ร้อนๆ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ / ให้บีบมะนาวลงไป แล้วแช่ผ้าไว้ในผงซักฟอกสักครู่ จึงซักผ้าตามปกติ

เสื้อผ้าที่เปื้อนรอยสนิม ขจัดคราบโดยนำผ้ามาชุบน้ำให้เปียกก่อน บีบน้ำมะนาวลงไปบนรอยเปื้อน ทิ้งไว้สักครู่ แล้วจึงนำไปซักตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะคราบเบียร์
ขจัดคราบโดยซักในน้ำเย็นทันที หรือใช้แปรงจุ่มน้ำเย็น แปรงตรงรอยเปื้อนทันที

เสื้อที่เลอะคราบน้ำมันรถ (น้ำมันเครื่อง) ขจัดคราบโดยใช้มะนาวถูบริเวณที่เปื้อน จนรอยเปื้อนจางลง
แล้วจึงนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เปื้อนคราบน้ำส้มสายชู ขจัดคราบโดยผสมแอมโมเนีย 1 ช้อนชา ในน้ำ 2 ถ้วย (ครึ่งลิตร) แล้วแช่ 2-3 นาที ล้างออกแล้วซักตามปกติ
เสื้อผ้าที่เลอะคราบน้ำหมาก น้ำหมึก
ขจัดคราบโดยก่อนซักให้นำเกลือป่นโรยตรงรอยเปื้อน แล้วบีบน้ำมะนาว ลงไปให้ชุ่ม ผึ่งแดดไว้ครึ่งวัน จึงค่อยนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เลอะกาว ขจัดคราบได้โดย ใช้น้ำส้มสายชูเช็ดที่รอยเปื้อน นำมาแช่ในน้ำเย็น แล้วซักตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะขี้ผึ้ง
ขจัดคราบโดยการวางกระดาษซับบนรอยเปื้อนแล้วกดด้วยเตารีดที่ร้อน เปลี่ยนกระดาษจนกระทั่งไขทั้งหมดถูกดูดซับไปหมด ถ้าเป็นผ้าที่บาง หรือผ้าไหมให้ใช้กระดาษทิชชู และเตารีดที่เย็นกว่า

เสื้อผ้าที่เลอะไข่ ขจัดคราบได้โดยให้ผสมน้ำยาซักผ้ากับน้ำอุ่นซัก

เสื้อผ้าที่เลอะยางกล้วย ขจัดคราบโดยใช้มะนาวที่ฝานเป็นชิ้นบางๆ ถูตรงรอยเปื้อน ที่เป็นคราบดำ แล้วรีบนำมาซักทันที

เสื้อผ้าที่เลอะยาทาเล็บ
ขจัดคราบโดยซับที่รอยเปื้อนด้วยน้ำยาล้างเล็บ และเช็ดด้วยผ้าที่สะอาด จนกระทั่งรอยเปื้อนจางลง (ควรลอง
หยดน้ำยาล้างเล็บลงผ้าก่อน)

เสื้อผ้าที่เลอะยาแดง
ขจัดคราบโดยเช็ดรอยเปื้อนด้วยแอมโมเนีย หรือซักด้วยน้ำส้มสายชูผสมน้ำ

เสื้อผ้าที่เลอะมัสตาร์ด ขจัดคราบโดยใช้น้ำส้มสายชูถู แล้วรีบนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เลอะคราบปัสสาวะ
ให้ซับที่รอยเปื้อน ด้วยแอมโมเนียเจือจาง หรือเบคกิ้งโซดา แล้วล้างออกด้วยน้ำอุ่น
แล้วซักได้ตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะคราบเหงื่อ มี 3 วิธี
1.ขจัดได้โดยซักด้วยน้ำที่ผสมน้ำส้มสายชูเล็กน้อย หรือน้ำมะนาว
2.แช่ผ้าไว้ในน้ำยาซักผ้าที่ทำให้เจือจางในน้ำจากนั้นซักได้ตามปกติ
3.ละลายแอสไพริน 2 เม็ดลงในน้ำ แล้วแช่ผ้าไว้สักครู่ จึงซักตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะหมึกแห้ง
ขจัดคราบได้โดย ใช้สเปรย์ฉีดผมฉีดตรงรอยนั้น ทิ้งไว้ให้แห้ง แล้วใช้น้ำส้มสายชูผสมน้ำอย่างละเท่ากัน
เช็ดให้แห้งแล้วนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เลอะหมึกจีน ขจัดคราบได้โดย ให้ฝนหัวผักกาดขาวห่อด้วยผ้ากอซ ถูจนรอยเปื้อนจาง แล้วซักตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะสีน้ำมัน
ขจัดคราบโดยใช้น้ำมันเบนซินเช็ดรอยเปื้อนให้ชุ่ม แล้วใช้น้ำมันสนเช็ดอีกที จากนั้นซักตามปกติ

เสื้อผ้าที่เลอะสีเคลือบเงา
ขจัดคราบโดยซับที่รอยเปื้อนด้วยน้ำมันสน หรือผสมแอมโมเนีย กับน้ำมันสนในอัตราส่วนที่เท่ากัน แช่ผ้าไว้จนกระทั่งรอยเปื้อน ละลายออก จากนั้นซักในน้ำสบู่

เสื้อผ้าที่เลอะสีปากกาเมจิก ให้ถูด้วยน้ำมันสน แล้วนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เลอะคราบปากกาลูกลื่น
ขจัดคราบโดยใช้ฟองน้ำชุบแอลกอฮอล์เช็ดจนรอยเลอะจางลง แล้วจึงนำไปซัก

เสื้อผ้าที่เลอะคราบดินสอ ใช้ยาสีฟันป้ายลงบนรอยดินสอแล้วขยี้

เสื้อผ้าที่เลอะลิปสติก เอามันเปลวหมูทาตรงรอยเปื้อน หรือใช้น้ำมันหมูทา แล้วจึงซักในน้ำสบู่ร้อนๆ หรือใช้ผงซักฟอกขาว โรยตรงรอยเปื้อนแล้วขยี้ แล้วจึงซักตามปกติ / ใช้วาสลินถูตรงรอยเปื้อนแล้วนำมาซักตามปกติ / นำมาแช้ไว้ในน้ำผสมเกลือทิ้งไว้ 1 คืน จะทำให้รอยลิปสติกหาย

เสื้อผ้าที่เลอะยางหญ้า ยางดอกไม้
ขจัดคราบโดยนำมาซักในน้ำสบู่ที่ข้นและร้อน ถ้ายังไม่ออกให้ใช้สารฟอกขาวช่วย

แจ๋วแจ่มใส #20

2011-07-19T06:36:00.000-07:00

18 กรกฎาคม 2554... วันนี้แจ๋วไปทำงานปกติ เมื่อไปถึงไม่เห็นรถของแม่บ้าน วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลย แจ๋วสำรวจรอบๆ เอาน้ำยาสีฟ้า ใส่อ่างชักโครกทุกห้อง ปิดฝาทิ้งไว้สักพักก่อนล้าง ลงไปดูเครื่องซักผ้า (เพราะไม่เห็นผ้าตากที่ระเบียงด้านนอก) มีผ้าซักแล้วอยู่ในถังซัก จะปั่นไหม ไม่ปั่นดีกว่า ผ้าไม่เยอะมาก จัดการเอาใส่ตะกร้า พร้อมกับใส่ผ้าอีกกองซัก จากนั้นเอาตะกร้าผ้า และราวไม้พับได้ สองราว ขึ้นไปข้างบน จัดการตากผ้าที่ระเบียงด้านนอก เพราะแจ๋วขึงราวตากผ้าไม่เป็น...

อาจจะสงสัยว่าทำไม่แค่ขึงราวตากผ้าทำไม่ได้ ก็ราวตากผ้าที่แม่บ้านใช้ไม่ได้ขึงแล้วตากได้เลย ต้องล๊อกไม่ให้ลอกเลื่อนด้วย ไม่เช่นนั้นราวจะหย่อน ตากไม่ได้ แจ๋วทำไม่เป็นจ้า

(ปกติแม่บ้านจะซักผ้า แล้วตากเอง เนื่องจากโอ้ททำงานเที่ยงแม่บ้านต้องตากผ้าให้แห้งก่อนคุณสามีกลับ เพราะต้องเก็บราวให้เรียบร้อย เนื่องจากสามีไม่ชอบ เห็นแล้วทำให้บ้านดูไม่สวย เคยเล่าไปแล้วน๊า)

เมื่อตากผ้าแล้ว แจ๋วกลับเข้าบ้านทำความสะอาดต่อ จนเสร็จ เวลาล่วงเลยจนใกล้บ่ายสาม นั่นคือเวลาเลิกงาน เมื่อทำอย่างอื่นเสร็จเรียบร้อย ออกไปเช็คผ้าที่ตาก ว้า! แห้งไม่สนิทเลย งั้นเอาไปตากต่อที่ห้องใต้ดินก็แล้วกัน (ปกติปั่นผ้าหมาดๆๆ แล้วจะตากไว้ห้องใต้ดิน ในฤดูที่ไม่มีแดด) ด้วยความขี้เกียจของแจ๋ว ไม่อยากที่เก็บผ้าใส่ตะกร้า พับราวไม้สองอัน แล้วยกลงไป กางราวไม้ แล้วตากผ้าอีกรอบ แจ๋วจัดแจงยกทั้งราวไม้ที่มีผ้าตากลงห้องใต้ดินเลย สองราว (รอบละราวน่ะ ไม่ใช้ที่เดียวสองราวไม่สามารถเด้อค่ะ) แล้วบันได ประตูทางลงก็แคบ ต้องค่อยๆๆเดิน ด้านบนก็ติดคานอีก(ไม่รู้จะเรียกอะไร) เดินขี้น เดินลง จนครบสองราว แล้วตามด้วยผ้าอีกหนึ่งตะกร้า หน้ามึนเหมือนกันนะเนี่ย...

ภารกิจแจ๋วแจ่มใส ผ่านไปอีกวัน

ไมอามี่

2011-07-17T20:50:00.000-07:00

6 ก.พ 2554... วันนี้ระหว่างนั่งรถไปโรงหนังเล่าให้มิสเตอร์ฟังว่า เมื่อวานบิ๋มชวนไปไมอามี่เดือนพฤษภาคมนี้ ไจลี่เพื่อนคนไต้หวันไปดูงานแล้วโปรเฟรสเซอร์หรือมหาวิทยาลัยไม่แน่ใจ บิ๋มบอกแต่จำไม่ได้ ออกค่าที่พักให้ บิ๋มไม่ได้ไปดูงานแต่ไปเที่ยวด้วย โอ้ทปฎิเสธไปเพราะต้องทำงาน แล้วไม่อยากไปเที่ยวคนเดียวมิสเตอร์ไม่ได้ไปด้วย มิสเตอร์บอกว่าน่าจะไปเพราะไม่ได้มีโอกาสไปบ่อย...ได้ยินเท่านี้ล่ะดีใจๆๆๆ แต่ก็ยังสองจิตสองใจไม่อยากไปคนเดียว มิสเตอร์บอกก็มีไจลี่กะบิ๋มด้วยไง โอ้ทหมายถึงมิสเตอร์ไม่ได้ไปด้วยตะหาก สรุปว่าไป เพราะอยากไปอยู่แล้ว โทรถามวันเดินทางบิ๋ม ไปวันที่ 4-6 หรือ7 พ.ค ยังไม่แน่ใจ ตัดสินใจอีกที พรุ่งนี้จะถามนายจ้างว่าขอหยุดได้หรือเปล่า ถ้าได้จะให้บิ๋มจองตั๋วเครื่องบินเลย ดีใจๆๆๆ ตื่นเต้นๆๆๆ กลับมาบ้านเปิดเนตดูทะเลไมอามี่ใหญ่เลยเราจะได้ไปหรือไม่ได้ไปก็ยังไม่รู้...

สรุปว่าไม่ได้ไป เพราะบิ๋มติดภาระเรียน และประชุม ช่วงนั้นพอดี...ไม่เป็นไร สักวันค่อยไปแบบสบายๆๆ ไม่มีภาระดีกว่า ตอนนี้ก็ฝันไปก่อน

7 ก.พ 2554... นายจ้างไม่มีปัญหาหยุดได้ เยๆๆๆ แต่บิ๋มไม่แน่ใจว่าช่วงนั้นจะมีสอบหรือเปล่า คุยกันว่ายังไม่ต้องจองตั๋วจนกว่าจะรู้แน่ว่าไปได้

บทกรวดน้ำ (ฮา จากอีเมล์ส่งต่อมา)

2011-07-15T22:02:00.000-07:00

ธรณี นี่นี้ เป็นพยาน

อันตัวลูกได้ทำทาน เสร็จแล้ว

จึงยืมถังท่านสมภาร มากรวด น้ำเฮย

คนอื่นใช้ขวดและแก้ว ลูกว่า เล็กไป

เพราะสิ่งหวังในใจลูก มากมี

ขึ้นศกใหม่ทั้งที ต้องเริ่ด

จะขอเผื่อสามี และบุตร ด้วยแฮ

ชวนมาวัดทำเชิ่ด ทั้งลูก และผัว

หากชาติหน้าเกิดอีก ฉันใด

ขอเกิดประเทศไทย นะแม่

เกิดต่างแดนคงทำใจ ลำบาก

ภาษาอังกฤษฉันแย่ แต่เล็กจนโต

ขอให้สวยสุดหล้า ปฐพี

ได้ประกวดบนเวที หมู่บ้าน

มีสติปัญญาดี มิโง่

ให้โลกสะเทือนสะท้าน นี่แหละ หญิงไทย

ขอผัวที่ดี เก่ง และรวย

ผัวกระบักกระบวย ขอเว้น

มีผัวผิดคิดจนงงงวย ผัวเหี่ยว

ได้ดั่งใจลูกจะเซ่น ด้วยกิ๊กหนึ่งคน

ถ้ามีลูกขอลูกอย่า ทิ้งฉัน

เวลาแก่ตัวมัน ลำบากเน้อ

เลี้ยงโตแล้วทิ้งกัน หนีหมด

ปล่อยแม่คิดถึงเก้อ นี่หรือลูกเรา

ขอตัดเวรกับเจ้าหนี้ ทั้งปวง

ชาตินี้ไม่มีดวง จ่ายให้

จงอย่าเสียเวลาทวง วานบอก ทีแม่

ชาติหน้าอาจจ่ายได้ ถ้าผัวฉันรวย

ขอมากไป? หรือแค่ ชิวชิว?

แต่ตอนนี้ ลูกเป็นตะคริว ช่วยด้วย!!!!!

วันทำงาน...เลิกงานแล้วไปลั่นล้าต่อ คนเดียวก็สนุกได้เด้ออออ

2011-07-15T21:35:00.000-07:00

ดูรูปคลิ๊กที่นี่จ่ะ

ยอมติดคุก (อีเมล์ส่งมา ฮาอีกแล้ว)

2011-07-07T21:14:00.001-07:00

หนุ่มใหญ่นั่งครุ่นคิดอยู่เป็นเวลานาน

จนภรรเมียสงสัย

คิดอะไรอยู่หรือพี่...เธอถาม...?

จำได้มั้ย วันนี้เมื่อยี่สิบปีที่แล้วพ่อเอ็งจับได้ว่า

ข้าเข้าหาเอ็ง

จำได้สิพี่...เมียพยักหน้าหงึกๆ

แล้วพ่อเอ็งก็ให้ข้าเลือกว่า

จะมาสู่ขอเอ็งหรือว่าจะยอมติดคุกซัก 20 ปี

แล้วพี่ก็เลือกแต่งกับชั้น เมียพยักหน้าอาการรับรู้

แล้วพี่นั่งคิดอะไรอยู่ล่ะ ....???

ข้าคิดอยู่ว่า...ถ้าข้ายอมติดคุก วันนี้ข้าก็พ้นโทษแล้วว่ะ!!!

เมีย เหมือน ทีวี ... แต่ แฟน เหมือน มือถือ (ได้รับอีเมล์ส่งมา...ฮา)

2011-07-07T21:10:00.000-07:00

ทีวี ไว้ดูที่บ้าน ... แต่ มือถือ ไว้พกออกจากบ้าน
ทีวี ไว้ดูแก้ง่วง ... แต่ มือถือ ต้องตั้งใจเล่น
ทีวี ดูฟรีตลอดชีวิต ... แต่ มือถือ ลืมจ่ายเมื่อไร หมดโปรทันที
ทีวี ใหญ่ หนัก และมักจะเก่า ... แต่ มือถือ สวย บาง และไปได้ทุกที่ ทุกเวลา
ทีวี ถ้าพังก็ซ่อมไม่แพง ... แต่ มือถือ ซ่อมก็แพง แถมพังบ่อย
ทีวี ใช้รีโมต อยู่ห่างๆ ก็ดูได้ ... แต่ มือถือ ต้องระยะประชิดเท่านั้น
มือถือ คุณได้ทั้งฟัง ทั้งพูด ... แต่ ทีวี คุณได้ฟังมันอยู่ข้างเดียว จะเถียงกลับก็ไม่ได้

ทีวีนั้นสะอาด ปราศจากเชื้อ ส่วนมือถือ... ใครๆก็รู้..มันมีไวรัส!

แจ๋วแจ่มใส # 19

2011-06-23T22:05:00.000-07:00

23 มิ.ย 2554... วันนี้ฟ้าครึ้ม ฝนปรอยๆๆ แต่เช้า นึกในใจว่าแม่บ้านต้องไม่ซักผ้าตากแน่ๆๆ วันนี้คงต้องมีงานซักผ้าด้วย ค่อยพอมีงานทำหน่อยล่ะ หรือถ้าแม่บ้านไม่ซัก ก็มีงานน้อยลงอีกเพราะไม่ต้องเก็บผ้า สรุปว่า ทำงานที่บ้านนี้ สบายมากๆๆ งานน้อย เพราะแม่บ้านทำเองซะหลายอย่าง

ไปถึงบ้าน ฟ้ามืดเชียว แจ๋วเดินตรงไปที่เครื่องซักผ้าก่อน มีผ้าในเครื่องซัก และ เครื่องปั่น แต่จะปั่นหรือ ว่าจะตาก ไม่รู้ จะลงมือทำเลยก็ไม่ได้เพราะตอนนี้แม่บ้านต้องการประหยัดพลังงาน และค่าไฟ ถึงเอาผ้าตากแดด ขึ้นไปถาม แม่บ้านได้ความว่าจะปั่น แต่ดูแล้วแดดทำท่าจะออก (บานไม่หุบ) งั้นเอาไปตากแดดดีกว่า จัดการเก็บผ้าทั้งในเครื่องซัก และเครื่องปั่นใส่ตะกร้า เอาขึ้นบ้าน แต่ฟ้ายังไม่สว่างมาก เกรงว่าฝนตก เอาไปตากในห้องกระจกก้แล้วกัน แม่บ้านกลับไปคุยโทรศัพท์ต่อกับใครไม่รู้ รู้แต่ว่าคอมฯของแม่บ้านมีไวรัส คุยกับคนปลายสายเพื่อแก้ไข...แจ๋วเอาบันไดน้อยต่อปีนเพื่อผูกราว แต่ว่า ราวล๊อคไม่เป็นนะซิ เพราะแขวนแล้ว เชือกยังรูดอยู่เลย (แม่บ้านใช้ราวแบบม้วนเก็บ ไม่ได้ใช้เชือกผูกเสาเหมือนที่บ้านเรา) สุดท้ายเอาวางไว้ แล้วแจ๋วไปทำงานบ้านอื่นๆๆต่อ เมื่อแม่บ้านคุยโทรศัพท์ เสร็จก็ออกไปตากผ้าที่ระเบียง เพราะแดดออกแล้ว

แจ๋วทำงานจนเสร็จ แม่บ้านเอาค่าแรงสัปดาห์นี้มาวางให้ที่โต๊ะอาหาร แจ๋วไม่ได้นับ คว้าใส่กระเป๋ากางเกง แล้วลากลับเลย ระหว่างทางจะไปธนาคาร ควักเงินมา อ้าว! มีแค่วันเดียว หล่นที่ไหนหรือเปล่า วนรถกลับไปหา แม่บ้านออกไปข้างนอกแล้ว โทรเข้ามือถือไม่รับด้วย แต่เดาว่าไปไม่นาน เพราะผ้ายังตากอยู่ กับข้าวยังวางบนเตา ระหว่างรอแจ๋วเก็บผ้าที่แห้งพันใส่ตะกร้าไว้ให้แม่บ้าน

แม่บ้านกลับมาแปลกใจ เมื่อรู้สาเหตุ ก็หัวเราะ แล้วรีบหยิบเงินที่ขาดให้ อาจเป็นเพราะโอ้ทแจ้งว่าสัปดาห์หน้า ทำงาน วันเดียว และสัปดาห์ต่อไป ทำงานวันเดียว เพราะมิสเตอร์พักร้อน จะพาไปเที่ยว....อ่อ แม่บ้าน จ่ายให้รวมถึงสัปดาห์หน้าเลย รวมเป็น สามวัน จัดแจงฝากธนาคารเรียบร้อย ค่อยโล่งใจ นึกว่า หล่นหายไปไหนแล้วตั้ง $30

จบจ้า..

แจ๋วแจ่มใส # 18

2011-06-23T21:49:00.000-07:00

13 มิ.ย 2554...วันนี้ทำหน้าที่แจ๋วปกติ แต่มีเรื่องมาเม้าท์เล็กน้อย ว่าดังนี้...

แม่บ้านออกไปซื้อของ แจ๋วก็ทำงานไปตามปรกติ จนงานเสร็จแม่บ้านกลับมาพอดี แจ๋วออกไปช่วยถือของจากรถ แม่บ้านซื้อแตงโมมาด้วยลูกหย่ายยยยยยยยยยยย...จากรถแจ๋วถือถุงของ สาม สี่ถุงเข้าบ้านเรียบร้อย และหันมารับแตงโมจากแม่บ้านหน้าประตู แต่ว่า....โผล๊ะ แตงโมหลุดมือแจ๋ว ลงไปอยู่บนพื้น แตก สองเสี่ยวเลย....จ๊ากกกกกกกกกก

ดีนะที่แม่บ้านใจดี หัวเราะแทนที่จะต่อว่า แถมหั่นใส่กล่องแช่ตู้เย็น แบ่งให้แจ๋วกลับมากินอีกด้วย พร้อมกับถั่วฝัก (คล้ายถั่วลันเตาแต่ใหญ่กว่า) จากสวน และข้าวกล้องที่แม่บ้านลองซื้อมาหุงกินกับสมาชิกในบ้าน ตามที่แจ๋วเคยแนะนำไว้ แต่สรุปว่าไม่ชอบกัน แจ๋วรับกลับมาหุงกินเอง

จบแล้วจ้า แจ๋วซุ่มซ่าม

ไม่เป็นไร...ชอบจังคลิปนี้

2011-06-22T10:25:00.001-07:00

ข้อความดีๆๆที่พ่อโอ้ทส่งมาให้ อ่านแล้วน้ำตาร่วงเลย

2011-06-19T17:11:00.001-07:00

ดีที่สุด ถ้าเราได้ทำอะไร เพื่อคนที่เค้ารักเรา และ เรารักเค้าในเวลา ที่ยังมีลมหายใจอยู่ จริงมั้ยจ้ะ

อยากให้คนที่เป็น "ลูก" ได้อ่าน
.. เราย้ายมาอยู่ที่นี่ได้หลายปี เพื่อนบ้านก็ดี มีน้ำใจ ข้างบ้านรั้วติดกัน
มีคุณลุงคนหนึ่งเป็นข้าราชการบำนาญ เกษียณมาหลายปีแล้ว ภรรยาเสีย ตั้งแต่เรายังไม่ย้ายเข้ามา
ลูกๆทั้ง 3 คน ต่างก็แต่งงาน มีครอบครับ ไปอยู่ที่จังหวัดอื่นๆ กันหมด
.. ลุงแกก็อยู่บ้านคนเดียว มาเกือบ 10 ปี

เราได้รู้จักลุง ก็ได้เห็นในน้ำใจไมตรี เป็นคนใจดี อบอุ่น น่ารัก ..มีโรคประจำตัวตามประสาคนแก่
คือเบาหวาน ความดัน และเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ ไปตามปกติ...

ด้วยความที่อยู่บ้านคนเดียว บางครั้งเจ็บป่วย ก็ลำบากหน่อย เพราะไม่มีลูกหลาน คอยช่วยเหลือ
ช่วงเวลาหลายปี ที่ผ่านมา เราก็ได้มีโอกาสได้ช่วยเหลือ พาไปหาหมอ พาไปทำธุรต่างๆ และถ้า
ป่วยหนัก ถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาล ก็จะช่วยโทรตามลูกๆ ของแกให้
............ ลูกๆ ก็จะมาเยี่ยมบ้าง ไม่มาบ้าง แล้วแต่โอกาส เรารู้ว่า คุณลุงเหงา .....

....... บ่อยครั้งที่คุณลุงจะบ่นถึงคุณป้า ซึ่งเราไม่เคยเจอตัวจริง ได้เห็นแต่ในรูป เพราะท่านเสียไป
หลายปีแล้ว ก่อนที่เราจะได้ย้ายมาอยู่ที่นี่

ช่วงเทศกาล ปีใหม่ สงกรานต์ เมื่อบ้านอื่นๆ เขามีลูกๆ มาเยี่ยม
เราเห็นคุณลุงนั่งเหงาเพียงลำพัง
เราก็ซื้อของขวัญ ของกิน ของใช้ บางครั้งก็เป็นพวก ผลไม้บ้าง เครื่องดื่มบ้าง ไปไหว้
... ลุงก็ดีใจ ให้ศิลให้พร กันยกใหญ่ ...แล้วก็บ่น รำพึง รำพัน ถึงลูกๆ ......
น้ำตาไหล นั่งมองแต่ประตูหน้าบ้าน
รอว่าเมื่อไร จะมีรถของลูกๆ กลับมาเยี่ยมบ้าง ...

หลายปีมานี้ คุณลุงก็ได้แต่รอ...เราก็ได้แค่ปลอบ ว่าลูกๆ เขาคงติดธุระ
วันไหนเขาว่าง ก็คงมาเยี่ยม ไม่ต้องคิดมาก เสียสุขภาพไปเปล่าๆ...

ที่หลังบ้านคุณลุง มีต้นมะม่วงพันธุ์ดีอยู่หลายต้น มีต้นหนึ่งที่ลูกโต หวานอร่อยเป็นพิเศษ
เราไปช่วยลุงเก็บเป็นประจำ และคุณลุงก็จะแบ่งมาให้ทุกครั้ง.......ลุงจะคัดลูกสวยๆ เก็บใส่กล่อง
ดูแลเป็นพิเศษ... เก็บไว้รอลูกๆ อยากให้ลูกได้กินของดีๆ .....
หลายครั้งหลายหน เราเห็นคุณลุงรอลูกๆ จนมะม่วงเน่าเสียไป ไม่รู้กี่หน ต่อกี่หน ...
.................. หลายปีมานี้ ก็ไม่เคยเห็นลูกๆ กลับมากินมะม่วงที่พ่อบ่มไว้ แม้แต่ครั้งเดียว

มีที่แปลงหนึ่ง ที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ คุณลุงบอกว่าอยากขาย ให้เราช่วยดำเนินการให้หน่อย
เราก็เขียนป้ายไปติด แล้วลงประกาศให้ ... 5 เดือน เศษๆ หลังจากประกาศขาย ในที่สุดก็มีผู้สนใจ
และก็ขายได้ในที่สุด ในราคา 1 ล้านบาท ...

เมื่อได้เงินมา สิ่งแรกที่คุณลุงพูดถึงคือ... คิดถึงลูกๆ ถ้ารู้ว่าพ่อขายที่ได้คงดีใจ ลุงบอกว่าจะแบ่งเงิน
ให้ลูกทั้ง 3 คน เท่าๆ กัน ...

วันรุ่งขึ้น ลุงก็มาหาเราแต่เช้า บอกว่าวันนี้ ขอแรงหน่อย ช่วยพาลุงไปธนาคารที จะไปโอนเงินให้ลูก
เราก็พาไป วันนั้นเป็นลูกค้ารายแรกของธนาคาร...คุณลุงโอนเงิน ให้ลูกคนละ 3 แสนบาท ...

........ เมื่อกลับมา จอดรถส่งลุง หน้าบ้าน...ก่อนลงจากรถ คุณลุงหยิบเงิน ในกระเป๋า 1 แสนบาท
ยื่นส่งให้ บอกว่า..เอานี่ ลุงให้...............เรารีบปฏิเสธ บอกว่า ไม่เป็นไรหรอกครับลุง ไม่ต้องให้ผม
ลุงเก็บไว้ใช้เถอะ ให้ลูกๆ ไปเกือบหมดแล้ว ...
......................... ลุงบอกว่า เอาไปเถอะ ลุงได้รับบำนาญทุกเดือน ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
ที่แปลงนี้ที่ขายได้ ก็เพราะเรา ต้องรับโทรศัพท์ และพาคนไปดูที่ หลายเดือนมานี้ ไม่รู้ขับรถไป-กลับ
กี่รอบแล้ว และอีกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา ลุงก็ได้แต่รบกวน ไม่เคยได้ให้อะไร ตอบแทนบ้างเลย
พ่อหนุ่ม ไม่ใช่ลูก ไม่ใช่หลาน แต่ก็ยังอุตส่าห์ เสียเวลา เป็นธุระจัดการเรื่องราวให้ สารพัด
รับไว้เถอะ ลุงอยากให้จริงๆ ถ้าไม่รับลุงจะเสียใจนะ......เราก็ไหว้ ขอบคุณครับลุง

กลับมานอนคิด ไตร่ตรอง รู้สึกไม่สบายใจ ดึกๆ จึงหยิบเงินไปหาลุงอีกรอบ...แต่ลุงไม่รับคืน
และยืนยันว่า ตั้งใจจะให้เราจริงๆ....
อีก 2 วันถัดมา มีรถยนต์ มาจอดที่บ้านลุง ลูกสองคน คนเล็ก และคนกลางมาเยี่ยม
และทวงถามเราถึงเงิน 1 แสนบาท พูดจาประมาณว่า...เราไปหลอกเอาเงินคนแก่ เรารีบเข้าไปในบ้าน
หยิบเงิน 1 แสน เดินไปที่บ้านลุง แล้วคืนเงินให้ลุง
ลุงปฏิเสธ และพยายามอธิบายให้ลูกๆ ฟัง แต่ทั้งสองคนไม่ยอม เราจึงวางเงินไว้ แล้วเดินออกมา
ก่อนตะวันตกดิน ได้ยินเสียงรถขับออกไป .....
...................... สักพักลุงก็มาหา เล่าว่าสองคนนั้นแบ่งเงินกันคนละ 5 หมื่นแล้วก็ลากลับไปแล้ว

คุณลุงกล่าวคำขอโทษอย่างที่สุด ... ลุงน้ำตาไหล บอกว่าเสียใจ ไม่คิดว่าลูกๆ จะเป็นไปถึงขนาดนี้ ... ลุงบอกว่าจะเอาเงินบำนาญที่ได้รับทุกเดือน มาทยอยคืนให้ จนกว่าจะครบ 1 แสนบาท...
เราบอกว่าไม่เป็นไรหรอกครับลุง ไม่ต้องทำอย่างนั้น....

....................... อีก 3 วัน เกือบๆ เที่ยงคืน ลุงมาที่บ้าน พร้อมกับลูกชายคนโต
" เมื่อ 3 วันที่แล้ว พ่อโทรฯไปเล่าเรื่องให้ฟัง พี่ก็ไม่สบายใจ.. พอดีที่ทำงานส่งไปสัมมนา หลายวัน
ออกมาไม่ได้ พอเสร็จธุระ ก็รีบขับรถมาเลย มาถึงซะดึก..
พี่ต้องขอโทษ แทนน้องๆ สองคนด้วย เสียมารยาทจริงๆ เดี๋ยวต้องคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวสักครั้ง
อายุก็มากแล้ว แต่ก็ไม่รู้จักโต แย่จริงๆ...เอาอย่างนี้ ขอเลขบัญชีธนาคารให้พี่ได้ไหม เดี๋ยวกลับไป
พี่จะรีบโอนเงินมาคืนให้ "
.............. ไม่ต้องหรอกครับ ไม่เป็นไร ...เราปฏิเสธไป...

.... วันถัดมาเมื่อลูกชายคนโตกลับไป ลุงเล่าให้ฟังด้วยความดีใจ
" เจ้าใหญ่มันบอกว่า วางแผนไว้แล้ว อีก 5 ปี จะย้ายมาทำงานที่บ้าน จะพาลูกมาเมียมาอยู่ที่นี่ "
เราสังเกตุเห็นแววตาอันสดใส ของคุณลุง...บ่งบอกถึงความ ปิติ ยินดี อย่างที่สุด
... ดีใจด้วยครับลุง ต่อไปลุงจะได้ไม่เหงาแล้ว...

ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เกือบ 4 ปี แล้วซินะ ที่ลุงนับวันรอ ว่าจะมีลูกๆ กลับมาอยู่ด้วย
เราเห็นปฏิทิน ที่คุณลุงขีดฆ่า วันแล้ววันเล่า ...เดือนแล้วเดือนเล่า..ปีแล้วปีเล่า...
และสุดท้าย ....
.............................. ลุงน่าจะอดทนรออีกนิด .. อีกนิดเดียวเองครับลุง

ในห้อง ไอซียู เรากับพี่ใหญ่ นั่งอยู่คนละข้างเตียงคนไข้.......ช่วงเวลา สุดท้ายของชีวิต
คุณลุงขยับนิ้วมือ เรากับพี่ใหญ่เอื้อมมือไปจับมือลุง ...ดวงตาค่อยๆ ปิดลงช้าๆ
คุณลุงจากไปด้วยอาการสงบ ..

*** หลังงานศพ เสร็จสิ้น...
ค่ำคืนนั้น พี่ใหญ่มาหาเราที่บ้าน ยื่นถุงกระดาษส่งให้ บอกว่า -- พ่อฝากไว้ให้
พ่อกำชับไว้ตั้งแต่ก่อนตาย ว่าต้องให้เรารับไว้ ไม่งั้นพ่อจะนอนตายตาไม่หลับ
เราแกะถุงเปิดดูข้างใน มีซองจดหมายทั้งหมด 10 ซอง
จ่าหน้าว่า...
คืนเงินเดือนที่ 1-2-3... ไปจนถึง คืนเงินเดือนที่ 10 ในแต่ละซอง ข้างในมีธนบัตรใบละ 1,000 บาท สิบใบ....ซองสุดท้าย มีข้อความว่า
ถึง...
หลานที่ไม่ใช่สายเลือด แต่ก็เป็นหลานที่ดีกับลุงเหลือเกิน ...ลุงคืนเงินให้ตามที่เคยสัญญา
ขอบคุณที่ช่วยเหลือ เป็นธุระให้ ในทุกๆเรื่อง และเป็นเพื่อนคนแก่มาตลอด
........................................ ป้ามารอลุงแล้ว...ลุงต้องไปก่อน.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

..... อีก 2 วันถัดมาที่บ้านคุณลุง มีคนเข้ามาทำความสะอาด...เราสังเกตุเห็นปฏิทิน ที่คุณลุงใช้ขีดฆ่า
เพื่อนับวันรอลูกๆ ถูกทิ้งอยู่ในถังขยะหน้าบ้าน
-------- เดินไปที่ถังขยะหน้าบ้านลุง มองไปที่ประตู มีป้ายประกาศติดไว้
ขายบ้าน ด่วน !

เราไปเก็บปฏิทินมาทำความสะอาด ..
นึกถึงภาพคนแก่ ที่หยิบดินสอขีดฆ่าตัวเลขบนปฏิทิน ด้วยอาการมือสั่นเทา
ลูกๆ คงไม่รู้หรอกว่า ภายใต้ปฏิทินเก่าๆ ไร้ค่าใบนี้
.. มันซ่อนความห่วงหาอาลัยซ่อนความเงียบเหงา ว้าเหว่ ..ซ่อนความเจ็บปวด ร้าวลึก ของคนแก่คนหนึ่ง
ที่ต้องใช้ชีวิต อยู่อย่างโดดเดียว เพียงลำพัง มานานกว่า 10 ปี ...

เราตั้งใจจะเก็บปฏิทินนี้ไว้ เพื่อเป็นที่ระลึก...ตลอดไป...

..... ขอให้บุญกุศล และคุณงามความดี ทั้งหลายทั้งปวง ที่คุณลุงได้สั่งสมมาตลอดชั่วชีวิต
จงนำพาดวงวิญญาณอันบริสุทธิ์ของคุณลุง ไปสู่สุคติในดินแดน อันสงบ ร่มเย็น ชั่วนิรันดร์ .....

....... รักคุณลุงครับ

ผัดโซบะ ตามใจโอ้ท

2011-06-14T19:42:00.000-07:00

ที่จั่วหัวไว้ว่าตามใจโอ้ท เพราะมั่นใจว่าไม่มีใครเคยทำแบบนี้ ปกติผัดโซบะจะใส่เบค่อนอย่างเดียวก็อร่อยแล้ว แต่เนื่องจากเสียดายของ มีปูอัดก้อน (แครบเค๊ก ภาษาประกิตเรียกว่างี้) เหลือ ทำให้มิสเตอร์ แล้วกินไม่หมด ไม่กินซ้ำอีกด้วย เลยจัดการเอามาบิ ผัดใส่ไปด้วยเลย ใส่ผักสลัดอีกต่างหาก ไม่ใช่กะหล่ำ แต่มีกะหล่ำสีม่วงใส่ไปด้วย แล้วใส่เส้นโซบะสด กับผงสำเร็จ อร่อยอีกแบบ

หน้าตาโซบะที่โอ้ทใช้เป็นแบบนี้ หาได้ที่ตู้แช่จ้า

7 อันดับคดีประหลาด (อ่านแล้วอี้ง..ได้รับอีเมล์ส่งต่อมาจ้า)

2011-06-09T12:59:00.000-07:00

แคทลีน โรเบิร์ตสัน อยู่ที่ ออสติน เท็กซัส หกล้มหัวเข่าแตก
ในร้านขายเฟอร์นิเจอร์เนื่องจากโดนเด็กคนหนึ่งวิ่งชนเอา
ฟ้องจ้าของร้านเรียกค่าเสียหาย 80,000 เหรียญ
เด็กคนที่ว่านี้เป็นลูกชายของเธอเอง!!! ยุติธรรมเกินไปหรือเปล่า

อันดับ 6

คาร์ล ทรูแมน อายุ 19 อยู่ที่ ลอล แองเจลีส
พยายามขโมยฝาครอบล้อรถ ฮอนดา แอ็คคอร์ดของเพื่อนบ้าน
ก้มลงไปแกะไม่ทันดูว่าเจ้าของรถเค้าอยู่บนรถ ล้อรถทับมือเข้า
ฟ้องเจ้าของรถ งานนี้ได้ไป 74,000 เหรียญไม่รวมค่ารักษา
อันดับ 5

เทอเรนซ์ ดิกสัน เมืองบริสตอล เข้าไปโขมยทรัพย์สินในบ้านหลังหนึ่ง
แล้วออกทางโรงเก็บรถที่มีประตูอัตโนมัติ แต่กลไกมันเสียอยู่พอดี
พยายามเปิดยังไงก็ไม่ได้ จะย้อนเข้าบ้านประตูบ้านก็ล็อกไปแล้วเหมือนกัน
บังเอิญเจ้าของไม่ได้กลับบ้าน 8 วัน ดิกสันต้องกินอาหารหมากับเป๊บซี่ที่อยู่ในโรงรถ
พอออกมาได้ ฟ้องร้องค่าเสียหายเอากับบ.ประกันของเจ้าของบ้าน
ผู้พิพากษาคงคิดว่าน่าสงสารจัง สั่งจ่ายไป ห้าแสนเหรียญค่ะ

ศาล ตปท. ใจดีจัง ไม่จับเข้าคุกแถมเงินอีก
อันดับ 4

ที่ อาร์คันซอร์ เจอรี่ วิลเลียม ปีนเข้าไปในเขตบ้านเค้า เอาหนังสติ๊กไปยิงหมาที่เค้าล่ามโซ่อยู่
โดนมันกัดก้นเอาเข้า มีหน้าไปฟ้องร้องเรียกค่าทำขวัญกะค่ายาจากเจ้าของหมาอีก
ได้ไป 14,500 เหรียญ นี่ถ้าไม่ไปยิงหมาให้มันโมโหก่อน ผู้พิพากษาบอกว่าจะได้มากกว่านี้

อันดับ 3

รายนี้เป็นสาวชื่อ แอมเบอร์ คาร์สัน ทะเลาะกะแฟนในร้านอาหารที่ฟิลาเดนเฟีย
เอาเครื่องดื่มสาดหน้าแฟนแล้วเดินสะบัดจากมา ลื่นล้มน้ำที่เปียกอยู่บนพื้นซะเอง ก้นกบแตก
เจ้าของร้านเป็นฝ่ายจ่ายค่าเสียหายให้ "หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นสามพันห้าร้อยเหรียญ"อย่างงงๆ ว่า
มันเกี่ยวไรกะตูเนี่ย!?!

อันดับ 2

รายนี้ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ คารา วัลตัน ดูเหมือนว่าหลีกเลี่ยงการเข้าห้องน้ำทางประตู
ของไนท์คลับแห่งหนึ่งเพราะไม่อยากเสียตังค์ 3.5 เหรียญ เธอมุดเข้าทางหน้าต่าง
หน้าคะมำฟันหน้าหักไปสองซี่ หน้าไม่อายฟ้องไนท์คลับค่าเสียสวย ได้ไป 12,000 เหรียญ

       นี่ สิเด็ด

อันดับ 1
ซื่อบื้อสมศักดิ์ศรีรางวัลผู้ชนะมากมายค่ะ


นางอะไรเนี่ย ชื่อเหมือนรัซเซียเลย Mrs. Merv Grazinsk อยู่โอกลาโฮมา
ไปซื้อรถบ้านยี่ห้อ Winnebago รถที่เป็นบ้านด้วยน่ะค่ะ ยาวตั้ง 32 ฟุต
ไปดูฟุตบอลเสร็จก็ขับไปตามถนนหลวงเพื่อจะกลับบ้าน เกิดหิวขึ้นมา
ก็เลยตั้งให้รถเป็นแบบขับความเร็วคงที่ 70ไมล์ ต่อชั่วโมง (cruise control)
แล้วก็เดินไปทำแซนวิซกิน เหมือนปกติที่บ้านมั้ง คิดได้ไงเนี่ย
รถก็ตกถนนสิ พลิกคว่ำพลิกหงาย
เป็นความโชคร้ายของบ.ขายรถ เธอไม่ยักเป็นไร
แต่ลุกขึ้นมาฟ้องบริษัทรถ Winnebago


ฟ้องว่า.....ฟ้องว่า... ทายซิฟ้องว่าอะไร


ทำไม่ไม่ระบุไว้ในคู่มือว่า ไม่ควรละจากที่นั่งคนขับในขณะตั้งความเร็วอัตโนมัติไว้
ชนะคดีได้ 1,750,000 เหรียญ แถมได้รถคันใหม่ชดเชยมาอีกคัน
งานนี้บริษัทต้องรีบแก้ไขคู่มือเลย
เพราะเกรงว่าจะมีญาติของคุณนายสติปัญญาใกล้เคียงกันจะตามมาซื้ออีกคัน.....

ก๋วยเตี๋ยวกะทะ (ได้รับอีเมล์ส่งต่อมา ชอบเลยเอามาแปะไว้ที่นี่)

2011-06-08T18:58:00.000-07:00

ไม่รู้ว่าส่วนใหญ่จะจำก๋วยเตี๋ยวได้ครบหรือเปล่า ผมคนหนึ่งละที่จำไม่หมด

โดย...สุธน สุขพิศิษฐ์

..........................................
ไม่รู้ว่าส่วนใหญ่จะจำก๋วยเตี๋ยวได้ครบหรือเปล่า ผมคนหนึ่งละที่จำไม่หมด
ที่จำได้ก็มี ก๋วยเตี๋ยวหมู ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ก๋วยเตี๋ยวเป็ด บะหมี่หมูแดง ลูกชิ้นปลา เย็นตาโฟ ลูกชิ้นเนื้อน้ำใส ก๋วยเตี๋ยวแคะ ขนมจีนไหหลำ ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ ก๋วยเตี๋ยวไก่ฉีก ก๋วยเตี๋ยวแกง ก๋วยเตี๋ยวไทยแบบสุโขทัย กำแพงเพชร ข้าวซอยทางเหนือ ส่วนก๋วยเตี๋ยวประเภทผัดใช้กระทะก็มี ราดหน้า ผัดซี่อิ้ว โกยซิมหมี่ ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ และก๋วยเตี๋ยวเนื้อสับ
ซึ่งเมื่อลองไล่ก๋วยเตี๋ยวเท่าที่จำได้นั้น ผมว่าก๋วยเตี๋ยวแบบผัดใช้กระทะท้าทายคนช่างกินมากที่สุด หาแบบดั้งเดิมก็มีน้อย แล้วร้านอร่อยถูกปากอยู่ที่โน่นบ้างที่นี่บ้าง กระจายคนละทิศคนละทาง หรือพูดง่ายๆ ว่าร้านอร่อยมีน้อย ต้องแสวงหา ไม่เหมือนร้านก๋วยเตี๋ยวแบบลวกใส่ชาม ที่มีอร่อยๆ หาได้ง่ายกว่า

ครั้งนี้จะเจาะจงเฉพาะก๋วยเตี๋ยวแบบผัดใช้กระทะครับ คัดเลือกแค่ 4 อย่าง มีก๋วยเตี๋ยวราดหน้า ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ บะหมี่ราดหน้าไก่หรือโกยซิมหมี่ และก๋วยเตี๋ยวเนื้อสับ
เริ่มที่ก๋วยเตี๋ยวราดหน้า ซึ่งราดหน้าที่มีมากที่สุดในเวลานี้ เป็นราดหน้าหมูที่น้ำเยอะๆ ขนาดใส่จานแล้วน้ำล้นออกจากจานต้องใส่ชามมาแทน เป็นราดหน้าที่รู้จักกันดีว่าเป็นราดหน้าโรงหนังเอ็มไพร์ ราดหน้าแบบนี้แปลกดีที่โรงหนังหายไป กลับมีราดหน้ามาแทนที่ แถมมีทั่วเมืองไทย
ราดหน้าที่ผมตั้งใจขุดขึ้นมานี้เป็นราดหน้าเนื้อ เป็นของกวางตุ้ง ซึ่งร้านกวางตุ้งก็คือร้านเป็ดย่าง หมูย่าง หมูกรอบ บะหมี่หมูแดง ราดหน้าแบบนี้น้ำจะข้นเหนียว และไม่เจิ่งนองล้นจาน ส่วนเนื้อต้องเป็นเนื้อหมักให้เปื่อยจะลื่นนิดๆ บางร้านเนื้อจะออกแดงๆ และส่วนมากใช้ผักกวางตุ้งมากกว่าผักคะน้า ทีเด็ดต้องอยู่ที่เส้นก๋วยเตี๋ยว จะเป็นเส้นใหญ่หรือเส้นหมี่ก็ตาม ต้องผัดในกระทะที่ไฟแรงสุด ที่เรียกว่าร้อนจนควันเขียว ใส่เส้นแล้วจึงค่อยหรี่ไฟ เส้นเด้งๆ มีเกรียมนิดๆ และจะต้องมีกลิ่นกระทะ เรียกว่าคนกินรู้สึกสัมผัสกลิ่นกระทะได้ เคล็ดลับที่จะให้หอมยิ่งขึ้นต้องใช้น้ำมันหมู คนชอบกินเนื้อและชอบกินราดหน้า ต้องตกเป็นทาสของราดหน้าเนื้อ ที่ไหนอร่อย อยู่ไกลขนาดไหน ต้องบากบั่นไปกิน
มาถึงก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ นี่ก็อีกอย่างที่ที่ไหนอร่อย โดยเฉพาะขายแต่ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่อย่างเดียว คนจะแน่นทุกที่ แล้วคนส่วนใหญ่ที่ไปกินนั้นเป็นกะเหรี่ยงคอยาวทุกคน ที่ยาวเพราะต้องคอยชะเง้อว่า เมื่อไหร่จะถึงตาตรูจะได้กินวะ ก็เพราะต้องผัดทีละจานนั่นเอง ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ให้ดีเส้นนั้นเอาแผ่นก๋วยเตี๋ยวมาหั่นเอง ไฟต้องร้อนพอประมาณ ร้านไหนผัดแบบมิติวังเวงเงียบๆ มักจะไม่อร่อย ที่จริงทั้งไก่ปลาหมึกแช่ก็ไม่มีอะไรมาก อยู่ที่ฝีมือ และไข่ที่ตอกใส่ก็ต้องเป็นชิ้นเป็นอัน หลายร้านครับใส่ปาท่องโก๋ตัวเล็กๆ ด้วย และเป็นกฎเหล็กอย่างหนึ่งต้องใส่ผักกาดหอมรองก้นจาน
ต่อด้วยบะหมี่ราดหน้าไก่ที่เรียกว่า โกยซิมหมี่ นี่ก็หาอร่อยๆ กินยาก ผมเคยกินร้านโบร่ำโบราณร้านหนึ่ง ชื่อเซ่งกี่อยู่ใกล้ๆ สี่แยกเฉลิมบุรี เช่นกันครับที่เส้นบะหมี่นั้นต้องผัดจนมีกลิ่นกระทะเหมือนกัน ต้องผัดอย่างเดียวไม่ใช่เอาไปทอดจนฟู ที่เห็นหลายร้านเอาเส้นบะหมี่แบบเส้นใหญ่ๆ แบนๆ แล้วทอดจนฟูกรอบนั้นไม่ใช่ นั่นผิดแซ่ ผิดนามสกุลโกยซิมหมี่

ตัวราดหน้าที่ร้านเซ่งกี่ นั้นจะใส่หน่อไม้หั่นเป็นชิ้นยาวๆ ใส่ผักกุยช่ายขาว ไก่ก็เป็นชิ้นเล็กๆ ยาวๆ แล้วโกยซิมหมี่นี่ถ้าจะปรุงรสตอนกินต้องเป็นซอสเปรี้ยวอย่างเดียว เสียดายว่าร้านนั้นหายไปแล้ว ทิ้งไว้แต่รสที่ยังติดตรึงอยู่
ก๋วยเตี๋ยวแบบสุดท้ายคือ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อสับ นี่เป็นก๋วยเตี๋ยวที่หาอร่อยๆ กินยากจริงๆ ก็อีกเช่นเคยที่เส้นต้องหอมกลิ่นกระทะ แล้วต้องเป็นเนื้อสับ ถ้าเป็นหมูจะทะแม่งๆ ผมว่าถ้าไม่ชอบกินเนื้อ ก็มองข้ามก๋วยเตี๋ยวแบบนี้ไปเลย หน้าเนื้อสับนั้นที่ถูก ต้องผัดใส่ผงกะหรี่นิดๆ ใส่หอมใหญ่ ตั้งฉ่าย และใบขึ้นฉ่าย น้ำผัดนั้นใส่แป้งนิดๆ และเป็นกฎตายตัวอีกเช่นกันว่าต้องใช้ใบผักกาดหอมรองจานมา
ทีนี้ก็มาถึงร้านที่ผมชอบและเชื่อว่าไม่ผิดหวังบ้าง ร้านแรกชื่อเล้งกี่ อยู่ที่จุฬาฯ ซอย 46 ถ้ารู้จักโจ๊กสามย่าน ก็จะไปร้านนี้ถูก อยู่ในซอยเยื้องกับร้านโจ๊กพอดี ร้านนี้อร่อยทุกอย่าง ราดหน้าเนื้อสุดยอด ก๋วยเตี๋ยวเนื้อสับอร่อย ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ก็อร่อย แต่เมื่อราดหน้าเนื้อเป็นเรือธงเสียแล้ว คะแนนเลยไปท่วมท้นอยู่ที่ราดหน้าเนื้อ แต่ร้านนี้คอยนานครับ เปิดร้าน 11.30 น. มีคนไปนั่งคอยตั้งแต่ก่อน 11 โมงแล้ว และไปก่อนก็ไม่ใช่จะได้กินง่ายๆ เพราะจะมีพวกโทร.ไปสั่งใส่ถุงกลับบ้าน สั่ง 10 ถุงขึ้นทั้งนั้น แล้วร้านก็จะทำใส่ถุงก่อนเสียด้วย นั่นระบบจัดการไม่ดี บางคนที่เป็นนกรู้โทร.ไปสั่ง รู้ว่าได้ก่อน ไปตอนไหนก็ได้ พอไปถึงให้ร้านเขาเทใส่จานให้กินอย่างนั้นก็มี ผมว่าไปกินที่ร้านนี้ เอาหนังสือ 4 แผ่นดินไปอ่านด้วยก็ดี รับรองอ่านจบได้กินพอดี
ร้านที่ทำโกยซิมหมี่อร่อยเด็ดต้องร้าน กว้าน ซิว กี่ ตรงตลาดน้อยอยู่ริมถนน อยู่เลยทางเข้าตลาดน้อยไปนิดเดียว ที่จริงเขามีหลายอย่าง ราดหน้าเนื้อก็มี มีเป็ดย่าง หมูแดง หมูกรอบ บะหมี่ เกี๊ยว กลางวันวันหยุดมีติ๋มซำด้วย ผมชอบร้านนี้ในกลางวันวันหยุด ส่วนใหญ่มากันเป็นครอบครัว อาแป๊ะ อาม้า อาซิ้ม กับลูกหลาน น่ารักดี ร้านนี้จอดรถริมถนนได้ แต่ถ้าไม่มี มีที่จอดฝั่งเยื้องๆ กัน
ตรงสาทร ก็มีร้านประจักษ์เยื้องกับห้างโรบินสัน กับร้านเจริญเวียงโภชนา หรือร้านนายสูง อยู่ในซอยเจริญเวียง มีครบเหมือนกัน จะมีราดหน้าเนื้อ โกยซิมหมี่ และเป็ดย่าง บะหมี่ เกี๊ยว
ข้ามไปที่หลังวังบูรพา ตรงหน้าโรงหนังควีนเก่า มีจี้ จัง หว่อ ซึ่งร้านนี้มีก๋วยเตี๋ยวเป็ดตุ๋น ขึ้นแท่น แต่ก็มีราดหน้าเนื้อ โกยซิมหมี่ด้วย
ก็คงสนุกสนานกับก๋วยเตี๋ยวแบบผัดใช้กระทะครับ ก็ลองเว้นๆ จากก๋วยเตี๋ยวแบบลวกใส่ชาม ไปบากบั่นกินก๋วยเตี๋ยวแบบผัด จะถือว่าเป็นกำไรประจำวันครับ

แจ๋วแจ่มใส # 17

2011-06-06T21:31:00.000-07:00

6 มิ.ย 2554...วันนี้มีเรื่องขำมาเล่าสู่กันจ้า เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แม่บ้านให้บริษัทกำจัดมดมาฉีดน้ำยาในบ้าน เพราะมดดำตัวน้อยเต็มบ้าน ทุกห้องโดยเฉพาะห้องน้ำ โอ้ทไปทำงานวันจันทร์ที่แล้ว แม่บ้านบอกว่าห้ามถูพื้นให้ดูดฝุ่นอย่างเดียว โอ้ทคิดว่าเฉพาะภายในบริเวณบ้านเท่านั้น จัดแจงถือไม้ถูพื้น ถังน้ำ และอุปกรณ์ทำความสะอาดห้องน้ำขึ้นมา แม่บ้านย้ำอีกว่าห้ามถูพื้นนะ โอ้ทตอบไปว่าแค่พื้นห้องน้ำ...

จนกระทั่งทำครบทั้ง 3 ห้อง แม่บ้านเดินไปดูปรากฎว่า สายไปเสียแล้ว พื้นห้องน้ำมีร่องรอยเปียกอยู่เลย แม่บ้านทำเสียงขำๆๆ แต่ว่าโอ้ทรู้สึกผิด เพราะไม่เข้าใจกัน โชคดีที่แม่บ้านนัดให้บริษัทฉีดน้ำยามาดูอีกครั้งวันพฤหัส และได้ฉีดน้ำยาในห้องน้ำอีก รอบนี้แม่บ้านย้ำว่าห้ามถูพื้นทุกห้อง และห้ามดูดฝุ่นตรงขอบรอบห้อง ...อิอิ จำแม่นเลยล่ะรอบนี้

แล้ววันนี้เอง แม่บ้านเข้ามาถาม พร้อมกับยิ้มว่าไม่ถูพื้นนะ...ฮ่าฮ่า หัวเราะกันใหญ่เลยสองคน ไม่ถูแล้วจ้า จำได้

แถมเรื่องตลกที่ไม่เกี่ยวกับงานของแจ๋ว...ประตูโรงรถบ้านนี้ระบบอัตโนมัติเกิดไม่ทำงาน แม่บ้านเรียกช่างมาซ่อม...เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ช่างกลับ แม่บ้านเดินมาพร้อมกับลูกปืน (สำหรับไฮดรอลิคประตู) และบอกด้วยหน้ายิ้ม แกมขำพร้อมยื่นลูกปืนให้โอ้ทดู " ช่างบอกไอให้ล้างมือ แล้วแบมือ ยื่นเจ้านี้มาให้ บอกว่าทำในจีนเลยไม่ดี ที่บ้านเราทำดีกว่าเยอะ" อ้าว แล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะ มันติดอยู่กับประตูบ้านตั้งแต่ซื้อบ้านแล้วนี่...ฮาไม่ค้าบบบบบ

อากาศร้อนไปว่ายน้ำกันดีกว่า

2011-06-01T21:56:00.000-07:00

30 พ.ค 2554...วันหยุดส่วนมากจะเริ่มกิจวัตรตอนบ่ายเพราะตื่นตอนไหนก็ตอนนั้น วันนี้ชวนมิสเตอร์ไปช่วยยกอิฐ หิน เตรียมไว้ทำสวน และซื้อไก่เคเอฟซีมาหม่ำ เพราะขี้เกียจทำอาหาร เมื่อหม่ำเสร็จสี่โมงกว่าๆๆ ก็ออกไปว่ายน้ำเลย

ระหว่างรอมิสเตอร์

แดดร่มลมตก อากาศร้อน ไปว่ายน้ำคลายร้อนดีกว่า สระที่อพาร์ทเม้นท์ ดร.บิ๋มคนสวย คนเล่นเยอะเชียว แต่ยังมีที่ให้เราได้เล่นบอลกันได้ ทาครีมกันแดดแล้ว ขึ้นมายังดำเลยอะ...(ดำมากกว่าที่เป็นอยู่)

ระหว่างรอสาวๆๆ เปลี่ยนชุด สร้างภาพซะเลยไม่เสียเวลาเปล่า

(ซื้อกล้องกันน้ำมาหลายเดือนแล้ว วันนี้เป็นครั้งแรกที่ถ่ายในน้ำ ภาพสวยใช้ได้)

คนเยอะแยะ

เล่นจนชุ่ม แล้วหม่ำข้าวไข่เจียว กะ น้ำพริกแม่หญิง(ซื้อเพื่อนในอเมริกาชื่อหญิง ทำอร่อยมากๆๆ) สุขขีสโมสร...

แล้วก็มานั่งแปะหน้าคอมฯ หลังจากกลับจากว่ายน้ำ มีเท่านี้่แหละ วันนี้...

โดดๆๆๆ

2011-05-24T21:05:00.000-07:00

นานๆๆ ออกกำลังกาย แค่นาที สองนาทีก็หอบแห่กแล้ว
19 พ.ค 2554...

22 พ.ค 2554

หลังหมดหน้าที่แจ๋ว ไปช้อปต่อสองชั่วโมง กลับถึงบ้านรดน้ำต้นไม้ซะก่อนเข้าบ้าน เสร็จแล้วสร้างภาพ แล้วก็กระโดด โลดเต้น นาทีกว่าๆๆ ก็หอบแห่กแล้วอะ แก่เลี้ยวววววววววว

ดูดอกไม้ที่บานแล้ว

2011-05-24T20:56:00.000-07:00

22 พ.ค 2554...วันก่อนพาดูรอบบ้านแล้ววันนี้ดูดอกไม้ที่บ้านแล้วกันดีกว่า ส่วนมากกุหลาบ เดินผ่านกลิ่นหอมฉุยโชยมาเชียวแหละ

งานเฉพาะกิจวันเดียวจบ

2011-05-21T17:19:00.000-07:00

21 พ.ค 54...เมื่อวันอังคารเพื่อนโทรมาบอกมีงานให้ทำ และบอกรายละเอียด ฟังแล้วน่าสนใจ แต่ไกลไปนิด ชั่วโมงกว่า หาเพื่อนไปด้วยกันดีกว่าว่าแล้วโทรหาบิ๋ม ตกลงไป เพราะบิ๋มอยากทำเป็นประสบการณ์นอกเหนือจากเรียน ทำอะไรสนุกๆๆ นัดกับคนจ้างไว้ 9 โมงเช้าเจอกันที่บ้านตามที่อยู่ที่ให้มา บิ๋มมารับตามนัด 7.40น. ไปถึงบ้านที่นัด 8.50น. มีเวลากินข้าวเหนียวหมูนิดหน่อย (ทำไปเอง) ...

อ่านมาถึงตรงนี้คงสงสัยว่า แล้วงานอะไรล่ะเนี่ยไม่บอกสักที? คนจ้างเป็นคนไทย ขายเสื้อผ้านำเข้าจากไทย ถ่ายแฟชั่น แล้วลงเวบ.. โอ้ทไปถึงช่วยจัดฉากสตูดิโอ ตั้ง เสา ใส่ฉากสี ติดไฟ และเตรียมเสื้อผ้า เลือกชุด แต่งตัวให้นางแบบ ช่วยรีดผมนิดหน่อย นางแบบ 3 คน ช่วยกันเลือก และ แต่งตัวให้ สองคนกับบิ๋ม สนุกดี เป็นประสบการณ์อีกอย่าง ที่ชอบด้วย

นางแบบเหมือนในหนัง เวลาเปลียนเสื้อผ้าจะโป๋ ไม่อาย แต่เราสองคนไม่ได้สนใจ ไม่มอง จัดชุดและแต่งตัวให้ แล้วส่งออกไปถ่ายรูป

8 ชั่วโมงผ่านไป งานเสร็จเรียบร้อยด้วยดี ได้ประสบการณ์อีกอย่าง ระหว่างเดินทางกลับ รู้สึกง่วง คงเหนื่อย แต่ตอนทำงานไม่รู้สีกเหนื่อยเลย ตั้งใจทำ แป้บเดียว เวลาผ่านไปจนเสร็จ

ต้องขอบใจเพื่อนที่โทรมาบอก

พาชมรอบบ้าน ฤดูร้อนปี 2554

2011-05-19T22:32:00.000-07:00

คลิปนี้ทำเมื่อวันที่ 15 พ.ค 2554 ตั้งใจทำให้พ่อแม่ และ ครอบครัวที่ไทยดูกัน วันที่ถ่ายทำอากาศสบาย อัดยาว 33 นาทีกว่า เกินยูทูปกำหนด เลยต้องแบ่งเป็น 3 ตอน แต่ยังไงโอ้ทก็ยังพูดมากอยู่ดี ไปดูกันเลยดีกว่าเน่อะ

ส่งของไปรษณีย์ระหว่างประเทศเกิน $300 ต้องมีอินวอยส์

2011-05-17T12:22:00.000-07:00

17 พ.ค 54... สดร้อนๆๆ กลับมาจากไปรษณีย์ รอบสอง ทำไมเหรอ? เล่าๆๆๆๆ เลยจ้า

โอ้ทขายกล้องในอีเบย์ราคา $985 คนซื้ออยู่ประเทศไอร์แลนด์ จัดการห่อลงกล่องตรงไปไปรษณีย์ หวังจะส่งเสร็จภายในเวลาอันสั้น คนไม่เยอะด้วย (แอบดีใจในใจ เพราะปกติแถวยาววววววววววว) กรอกแบบส่งระหว่างประเทศ เข้าไปที่เคาน์เตอร์แจ้งเจ้าหน้าที่ไป ส่งแบบด่วน(เอ๊กซ์เพรสเมล์) ซื้อประกัน และ เลขติดตาม(แทรคกิ้งนับเบอร์)ด้วย ขอทราบค่าใช้จ่าย เจ้าหน้าที่ดูและแจ้งมา ...ไม่แพงอย่างที่คิดแฮะ แต่ยังส่งไม่ได้เจ้าหน้าที่ยื่นแบบฟอร์มให้กรอกอีกชุด งั้นขอไปกรอกก่อนแล้วจะเข้ามาใหม่ โอ้ทบอกเจ้าหน้าที...

กรอกแบบฟอร์มเสร็จ เข้าแถวรอ ถึงคิวล่ะ เจ้าหน้าที่คนเดิม แจ้งไปว่าต้องการส่งอะไร อีกรอบเหมือนที่แจ้งเจ้าหน้าที่คนแรก แต่รอบนี้เจ้าหน้าที่บอกว่า ยูต้องใส่ราคาแต่ละรายการ ใส่รวมไม่ได้ ...อ้าว! อีกแล้ว โอ้ทเขียนแยกว่ามีอะไรในกล้องบ้าง แล้วใส่ปีกการาคาเดียว ทำไงล่ะไม่รู้ว่าอะไรเท่าไร เจ้าหน้าที่ยืนยันว่าต้องใส่แต่ละรายการ โอ้ทคิดไม่ออก ว่าเท่าไรบ้าง ถามเจ้าหน้าที่ว่ามีเครื่องคิดเลขให้ยืมไหม ไม่มีจ้า งั้น เดี๋ยวฉันกลับมาใหม่ ขอไปคำนวนก่อนว่าอะไรเท่าไร....สร้างตัวเลขเองให้ได้ตามยอดจริง เสร็จแล้วกลับไปเข้าแถว (วันนี้คนน้อยมากๆๆ) เจอเจ้าหน้าที่คนเดิมคนที่สองนี่ละ รอบนี้เหมือนจะเรียบร้อย แต่ข้อมูลหน้าจอคอมฯ บอกว่าต้องมีใบอินวอยส์เพราะราคาเกิน $300 อ้าวอีกแล้ว..

โอ้ทย้อนเจ้าหน้าที่อีกว่าเคยส่ง $600 กว่าไม่เห็นใช้เลย เจ้าหน้าที่ตอบมาว่า เจ้าหน้าที่คนที่รับวันนี้เขาคงไม่ได้อ่านจอ ...เอ้าแบบนี้มีด้วย โอ้ทถามไปอีกว่าส่งเอ็กซ์เพรส ด่วนๆๆน่ะ เพราะเจ้าหน้าที่พูดไพรออริตี้ ไม่ใช่ที่ต้องการส่ง เจ้าหน้าที่เช็คข้อมูลบอกว่า ด่วนก็ต้องมีอินวอยซ์ แล้วย้ำว่าต้องใช้เอกสารแสดงว่าซื้อมาเมื่อไร ที่ไหน ราคา โอ้ทตอบกลับว่า ไอเข้าใจ แต่ไอไม่มีเพราะซื้อออนไลน์ ทีนี้เจ้าหน้าที่เมินหนีบอกว่า ต้องมีอินวอยซ์ สองฉบับถึงส่งได้ เฮ้อ! ชักเหนื่อย ถอยหลังกลับบ้านก่อน มาดูตัวอย่างอินวอยซ์ที่เคยซื้อของ แล้วพิมพ์เองเลย...

กลับไปไปรษณีย์อีกรอบ เจ้าหน้าที่คนแรกกลับมาประจำเคาน์เตอร์ และคนที่สองออกพอดี เจ้าหน้าที่คนแรกทัก " อ้าว ยูยังอยู่อีกเหรอ" เข้าไปหาเขาแล้วบอกว่า ก็เจ้าหน้าที่คนนั้นขอใบอินวอยซ์ไอเลยต้องกลับไปทำมา รอบนี้ทุกอย่างเรียบร้อย เพียงแต่ประกันชดเชยสูงสุดเพียง $650 เท่านั้น ถ้าของชำรุด หรือหาย ก็ยังดีกว่าสูญหมดเลย

แบ่งปันประสบการณ์เฉยๆๆจ้า

แจ๋วแจ่มใส # 16

2011-05-16T20:44:00.000-07:00

วันนี้มีเรื่องขำของนายจ้างมาเล่า...

ฤดูร้อนแล้ว แม่บ้านต้องการประหยัดไฟ เพราะค่าไฟสูงมาก เนื่องจากทางเมือง (บ้านเราก็คงเป็นการไฟฟ้า แต่ที่นี่ทางเมืองจะเป็นผู้ดูแลค่าสาธารณูปโภคด้วย) ขึ้นอัตราค่าไฟ ปกติบ้านนี้ซักผ้าทุกวัน และปั่นหมาด เอาออกมาผึ่ง ฤดูร้อนมีแดด แม่บ้านบอกซักอย่างเดียวแล้วเอาผ้าตากแดดแทนปั่นแห้ง ประหยัดพลังงานไฟฟ้า แต่พ่อบ้านไม่ชอบใจที่เห็นแม่บ้านขึงราวเอาผ้าตากที่ระเบียง เนื่องจากดูไม่สวย แม่บ้านเล่าไป ขำไป...อ้าวแล้วจะทำไงล่ะ โอ้ทสงสัย แม่บ้านพาไปดูราวที่โยง(แม่บ้านทำเอง ซื้อราวสำเร็จมาโยง) ในห้องกระจก (ห้องแดด) แต่แม่บ้านอยากทำราวที่ระเบียงด้านหลังด้วย เอาไว้ตากผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน แม่บ้านบอกว่า ฉันจะตากตอนที่สามีไปทำงาน และเก็บก่อนสามีกลับ....โอ้ทอึ้ง และขำ แล้ววันนี้โอ้ทไปถึงเห็นราวตากผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน ที่ระเบียงหลังบ้าน และ ราวตากผ้าเช็ดตัวในห้องกระจก โอ้ทถามแม่บ้านว่าสามีไม่โกรธเหรอ ตากแบบนี้ ได้คำตอบว่า เขารู้แล้ว และไม่พอใจอยู่ แต่ฉันบอกไปว่าจะตากตอนคุณไม่อยู่ และรีบเก็บก่อนคุณกลับมา...โอ้ทขำเลย เพราะที่เก็บนี่ไม่เฉพาะเก็บแต่ผ้าที่ตาก แต่เก็บทั้งราวที่ขึงด้วย สรุปทั้งฤดูร้อน แม่บ้านต้องขึงราว เอาผ้าตาก และ เก็บผ้า เก็บราว แบบนี้แน่ๆๆ

เนื่องจากต้องตากผ้าให้แห้งก่อนสามีกลับ แม่บ้านต้องทำเองตั้งแต่ซัก ตาก เก็บ เพราะต้องซักตอนเช้า และตากแดดตอนสาย ถ้ารอโอ้ทไปทำจะไม่ทันผ้าแห้ง เพราะโอ้ททำตอนเที่ยง..................จบความคืบหน้าวันนี้

ปล. ดีนะที่มิสเตอร์ไม่ว่าอะไร โอ้ทตากผ้าหลังบ้านเหมือนกันแต่ไม่ได้ขึงราว เอาแขวนบนราวพับได้ แบบนี้

รูปถ่ายเมื่อเช้านี้ก่อนไปทำงาน เริงร่า บ้าบอ

น่องไก่ย่าง

2011-04-24T22:33:00.000-07:00

น่องไก่ย่าง ทำแล้วคิดถึงส้มตำน้ำตกมากๆๆ แต่ไม่มี หามะละกอดิบไม่ได้เลย แล้วตำก็ไม่เป็นอีกด้วย สุดท้ายกินแต่น่องไก่ย่างไปก็แล้วกัน ทำง่ายๆๆกันไปแบบง่ายๆๆ

ล้างน่องไก่ให้สะอาด หมักน้ำปลา ซีอิ้วขาว ผงกระเทียม หรือกระเทียมสดตามชอบ พริกไทย พริกป่นใส่ไปด้วยก็ได้ตามชอบ หมักไว้อย่างน้อย 30 นาที เครื่องปรุงจะได้เข้าในเนื้อไก่ เมื่อได้ที่แล้ว เปิดเตาอบ (ไม่มีเตาย่าง) ใช้ไฟบน 375-400 ฟาเรนไฮต์ หรือถ้าเตาไม่มีอุณหภูมิไฟบนให้ปรับ เหมือนเตาของโอ้ทมีแต่สูง กะ ต่ำ ก็ใช้ สูงเลย ใส่ไก่อบไป ครั้งละ 20 นาที กลับด้าน และกดดูว่าเนื้อไก่สุกหรือยัง เพราะข้างนอกจะเกรียม แต่ข้างในจะไม่สุก ถ้าชอบแห้ง ก็อบต่อไปเรื่อยๆๆ ของโอ้ทจะเกรียมมากเพราะย่างจนเนื้อสุกจริงๆๆ แห้งๆๆ เพราะชอบแบบนี้ เสร็จแล้ว นึ่งข้าวเหนียว หรือ หุงข้าวสวยกินร้อนๆๆเลยน่ะ หย่อยๆๆๆ

ครบรอบปีที่ 5

2011-04-24T22:01:00.000-07:00

25 เมษายน 2554 เวลา 12.41 น....อีกแล้ว! ลืมอีกแล้ว จะอะไรล่ะ ก็วันครบรอบของเรานะซิ ปีนี้เป็นปีที่ 5 แล้ว ผ่านไปเร็วเหมือนกันนะเนี่ย และจะครบปีที่ 3 ที่อยู่ด้วยกัน วันที่ 1 พฤษภาคม นี้ จดทะเบียนกันเมื่อ 20 เมษายน 2549 เอ! นึกได้ว่าวันที่ 20 ที่ผ่านมาเป็นวันพุธ มิสเตอร์อารมณ์ไม่ดีด้วย จะเพราะเราลืมหรือเปล่าหว่า? ไม่น่าจะใช่ เพราะปีที่แล้ว ต่างคนต่างลืม อีกอย่าง ทุกวันๆ ก็เหมือนกัน ไม่มีวันไหนพิเศษกว่าวันไหน ไม่น่าจะอารมณ์เสียเพราะเหตุนี้ ส่งการ์ดออนไลน์ไปให้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยถามก็แล้วกัน...

อีกปีที่ผ่านมา ยังคงเหมือนเดิม อยู่กันแบบเรียบง่าย มิสเตอร์ ไปทำงาน ห้าวัน เสาร์อาทิตย์อยู่บ้านบ้าง ไปทำกิจกรรมนอกบ้านด้วยกันบ้าง ไม่เคยทะเลาะกัน มิสเตอร์ไม่เคยขัดโอ้ท และโอ้ทก็ไม่เคยขัดมิสเตอร์ เคารพสิทธิซึ่งกันและกัน โอ้ทพูดมากเหมือนเดิม มิสเตอร์ก็เงียบเหมือนเดิม วันไหนทำบ้านรก ก็ไม่เคยบ่น เสื้อไม่ได้รีดไว้ให้ก็ไม่ว่า ใส่เสื้อไม่รีดก็ได้ ไปเที่ยวกลับบ้านทีหลังก็ไม่ว่า เล่นคอมพิวเตอร์นานๆๆ ก็ไม่ว่า หิวไม่ได้ทำอาหารไว้ให้ก็ทำแซนด์วิชกินเอง แต่ทั้งหมดไม่ใช่ว่าโอ้ทไม่ได้ทำหน้าที่แม่บ้านนะ แค่บางครั้งเท่านั้นแหละ ปกติก็ยังดูแลมิสเตอร์ ทำงานบ้านเหมือนเดิม แค่อยากบอกว่าโชคดีที่สุดเลย ไม่ต้องมีเงินมากมาย แต่มีความสุขกายสบายใจเท่านี้แหละเป็นที่สุดแล้วล่ะ พ่อแม่รู้ว่าอยู่ไกลบ้านไม่ลำบากก็จะได้สบายใจ

บ้ากล้องจริงๆ

2011-04-21T07:11:00.001-07:00

16 ก.พ 54...มาแล้วจ้าภาพยัดเยียดให้ดู...ฮ่าฮ่า ช่วยๆๆ ทนๆๆ กันดูต่อไปเด้อ

ปล. วันนี้ใส่ฟิลเตอร์สองตัว ใส่เลนส์กว้างเพิ่มอีกตะหาก ออกมาก็ยังไม่โดนอยู่ดี เฮ้อ เมื่อไรจะเก่งวุ้ย

ไปทำงานดีกว่า

พิซซ่าแป้งขนมปังสำเร็จ กับ ต้มแปลก

2011-04-17T21:09:00.000-07:00

เย็นนี้ทำพิซซ่าใช้แป้งสำเร็จสำหรับทำหนมปัง มิสเตอร์บอกว่า อาหย่อยๆๆๆ

ผัดหน้าพิซซ่า หมูสับ หรือ ไก่งวงสับ หรือ เนื้อสับตามชอบ กุ้ง พริกหยวกหั่นชิ้นเล็ก หอมใหญ่หั่นชิ้นเล็ก กระเทียมสับ หรือใช้ที่บีบ พริกไทย ผงออริกาโน่ ผงปรุงอิตาเลี่ยน

แป้งขนมปังสำเร็จ แบ่งเป็นก้อน แผ่นเป็นแผ่น ขนาดตามชอบ เปิดเตาอบรอ 350F ตามฉลากแป้งบอกไว้

ราดซอสมะเขือเทศกระป๋อง

ใส่หน้าที่ผัด

ใส่เปปเปอร์โรนี่

ใส่ชีส

อบ 26นาที ตามฉลากแป้ง

เสร็จแล้ว

แล้วต้มแปลก เพราะไม่เคยทำมาก่อน อยากกินต้มยำปลาป๋อง เริ่มต้นเหมือนจะดี ต้มใส่ตะไคร้ พริกขี้หนูตำ หอมใหญ่ ปรุงน้ำปลา ซีอิ้วขาว ยังเผ็ด ใส่น้ำตาลทรายก็ยังเผ็ด ชิดรส และดูสีเหมือนแกงส้ม มีกระเจี๊ยบอยู่ใส่ไปด้วย ชิมๆๆ อีก เติมกุ้งดีไหมน๊าพรุ่งนี้ กินกับข้าวร้อนๆๆ ถ้าท้องเสียจะมาแจ้งนะจ๊ะ..^--^

นักเรียนนอกระบบ

2011-04-07T06:10:00.000-07:00

7 เม.ย 2554... เมื่อวานครูสอนภาษาอังกฤษ บอกว่าทางเจ้าหน้าที่ประเมินผลแจ้งมาว่า คะแนนวัดผลของเพื่อน กับ โอ้ทสองคนที่สอบไปสูงเป็นที่พอใจ แต่คะแนนของโอ้ทสูงเกินระดับที่ทางกลุ่มจัดสอน ฉะนั้นตั้งแต่นี้ไปไม่ต้องส่งคะแนน หรือเช็คโอ้ทเป็นนักเรียนไปอีกแล้ว เสมือนว่าโอ้ทจบหลักสูตรของที่นี่ เขาไม่มีระดับสูงกว่า แต่ครูบอกว่าโอ้ทยังไปเรียนกับครูได้เหมือนเดิม

คุยกับเพื่อนๆๆหลายคน ที่แต่ละคนเรียนจะแบ่งเป็นระดับ(ตัวเลข) ของโอ้ทเป็นอย่างไรไม่รู้ รู้แต่ว่าทุกคนเข้าใจภาษาอังกฤษพอสมควร แต่มีปัญหาเรื่องการพูด เมื่อมาเรียนการพูด และความเข้าใจพัฒนาขึ้น สำหรับโอ้ทเรียนที่นี่ สองปีแล้ว ถ้าเทียบกับเพื่อนบางคนที่เรียนมา ห้าปีแล้วการพูดยังไม่ดีขึ้นมาก โอ้ทถือว่าพัฒนาเร็ว สาเหตุของเพื่อนเนื่องจากอยู่บ้านจะพูดภาษาประเทศของตัว ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ แต่โอ้ทคงเป็นเพราะพูดทุกวันด้วย

คิดว่าคะแนนที่ได้วัดจากการพูด และความเข้าใจเป็นหลัก เพราะในห้องเรียนจะพูดกันเยอะมากๆๆ ครูสอนจะหาหัวข้อมาให้ได้พูด สนทนากัน ออกความคิดเห็น ให้การบ้านเขียน หรือแต่งประโยคก็ต้องได้อ่านกันก่อนส่งทุกคน เวลาสอบ สอบปากเปล่า คนสอบจะคุย และอ่านคำถามให้ตอบ

ยังมีอะไรที่ไม่รู้อีกเยอะเลย ที่เรียนก็ไม่ได้หวังว่าจะได้เลื่อนระดับชั้น แต่หวังให้ภาษาอังกฤษทุกด้าน พูด ฟัง อ่าน เขียนมีการพัตนาขึ้น และ ขึ้น ซึ่งผลออกมาเป็นที่น่าพอใจ

ปัจจัยที่เสริม คือบรรยากาศในห้องเรียนนั่นเอง ครูเป็นกันเอง เพื่อนๆๆ เป็นกันเอง มีคำถามเกี่ยวกับเรื่องต่างๆๆมาถามในห้องกันเสมอ ทำให้คนไม่รู้อย่างโอ้ทได้รู้ไปด้วย

เรียนต่อไปเรื่อยๆๆ ไม่มีวันจบ

รูปถ่ายเมื่อ 10 มิ.ย 53

แจ๋วแจ่มใส#15

2011-03-18T21:37:00.000-07:00

18 มี.ค 54... วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ทำทุกวัน สัปดาห์หน้าเริ่มทำสัปดาห์ละ 2 วัน เพราะเมื่อวานไปถึง แม่บ้านเช็ดเคาน์เตอร์ครัว เช็ดเตาเอง โอ้ทบอกแม่บ้านว่า อย่าทำเพราะไม่เช่นนั้น โอ้ทจะไม่มีงานทำ ทุกวันนี้ก็ทำเสร็จภายใน 2 ชั่วโมง แต่แม่บ้านจ่ายค่าแรงให้ 3 ชั่วโมง เกรงใจมาก เลยตกลงกันทำสัปดาห์ละ 2 วัน ลองดู เพราะแม่บ้านทำอะไรได้มากขึ้น ไม่ต้องไปหาหมอ และ ทำกายภาพแล้ว แต่แม่บ้านบอกว่าถ้ามีอะไรต้องให้ช่วยจะบอกอีกที โอ้ทบอกแม่บ้านว่าจะยังไม่สมัครงานเพิ่ม สักระยะ รอให้แม่บ้านแน่ใจว่าไม่ต้องการให้โอ้ททำวันเพิ่ม แล้วจะสมัครงาน ก็น่าจะเดือนนึงคงรู้แล้วล่ะ

วันนี้ เปลี่ยนชุดเตียง 3 ห้อง ซักผ้า ทำความสะอาด ปกติ หลังเลิกงาน ไปถ่ายรูปสวนสาธารณะ ไวท์เคลย์ครีก

แจ๋วแจ่มใส #14

2011-02-23T14:57:00.000-08:00

22 ก.พ 2554...วันนี้เหนื่อยแต่เช้าเลยเพราะหิมะตกอีกแล้วเมื่อคืน หลังจากมิสเตอร์ไปทำงานก็จัดแจง ใส่เสื้อผ้า หมวก ถุงมือ พร้อมอุปกรณ์ไปตักหิมะหน้าบ้าน จัดการปัดรถซะก่อนอื่น เพราะไม่อยากไปทำงานช้ามาก

วันนี้ไปถึงบ้านทำงาน 12.30 แม่บ้านนอนอยู่บนเตียง ไม่ค่อยสดชื่นเพราะยังปวดท้องอยู่ แม่บ้านให้ทำความสะอาดตู้เย็นด้วย เป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มทำ ไม่ได้รื้อชั้นออกมาล้าง เพียงเอาอาหาร และของในตู้ออกทีละชั้น แล้วเช็ด ตู้เย็นไม่เลอะมากนัก ทำง่ายๆๆ

ส่วนงานบ้านอื่นๆๆ ทำตามปกติ ซักผ้า ทำความสะอาดครัว ดูดฝุ่น ถูพื้น ก็ว่ากันไป ทุกวันนี้ทำเสร็จก่อนเวลาเกือบทุกวัน เพราะไม่ต้องทำอาหาร แม่บ้านเดินคล่องขึ้น ทำอาหารเอง บางวันลูกชายเป็นคนทำ บางวันมีอาหารเหลือค้างคืนเยอะมาก แม่บ้านใจดีให้กลับได้เลยไม่ต้องอยู่จนครบเวลา แล้วไม่หักเงินด้วย โอ้ทบอกให้จ่ายตามชั่วโมงที่ทำ แม่บ้านยังว่าไม่เป็นไร จ่ายตามปกติ

อ่อ ตอนนี้เขียนสมัครเพิ่มอีกหนึ่งบ้าน ทำตอนเช้า 9-12 จริงๆๆ แล้วไม่เลือกทำช่วงเช้า แต่บ้านนี้ต้องการแค่เดือนละวัน ให้ค่าแรง 100 เหรียญ ได้รับข้อความตอบมาถามว่าค่าจ้างรับได้หรือเปล่า โอ้ทตอบไปว่า ได้แต่ขอดูสถานที่ก่อน เพราะเกรงว่าจะทำไม่เสร็จภายในเวลา ถ้าทำไม่ได้จะไม่รับงานนี้ เพราะช่วงบ่ายต้องไปทำอีกบ้าน ตอนนี้รอคำตอบอยู่

ปล. แม่บ้าน บ้านปัจจุบันเขียนรับรองการทำงานให้อ่านแล้ว ปลื้มมาก จับใจความได้ว่า ขยัน ซื้อสัตย์ ทำงานไม่เฉพาะทำความสะอาด แต่หยิบจับทุกอย่างที่เห็นว่าไม่เป็นระเบียบ จัดให้เข้าที่ ดูดีขึ้น และยังจัดข้าวของให้หยิบใช้ได้ง่าย ที่เคยจ้างมา โอ้ทดีที่สุด...อิอิ

ต้นฉบับจดหมาย ว่าตามนี้จ่ะ

February 22, 2011

It is my pleasure to give my strongest recommendation for Oath. She has cleaned and organized my house every week day afternoon for the past year while I was recovering from knee replacement surgery. During that time, all of my family members praised her for her outstanding ability to re-organize our rooms, making our lives less complicated. Oath has a keen eye for tasks that need to be done and is able to organized her time to complete multiple jobs in one afternoon. She works very quickly and is extremely neat and careful. We have been very happy with her ability to take on new tasks and de-clutter dressers, closets and storage areas . She has truly made our home an easier, less complicated place to live.

Oath is a very honest and trustworthy individual with a positive attitude toward all jobs. Her duties included cleaning kitchens, toilets vacuuming, laundry, and a host of miscellaneous jobs she took upon herself to make our home less complex.

As a retired teacher from a local school district, I have employed several housekeepers over the years while my children were young and I can truthfully say that housekeepers like Oath are very few and far between.

Arlys

ค่ำคืนนี้...

2011-02-13T19:58:00.000-08:00

มิสเตอร์อ่านหนังสืออยู่บนเตียงในห้องนอน ส่วนโอ้ทนั่งแปะอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ห้องเล็กใกล้ๆ แล้วนึกอะไรขึ้นได้เดินไปหามิสเตอร์ ปล่อยปุ๋งก่อนหนึ่งปุ๋ง..อิอิ แล้วพูดว่า

โอ้ท : เมื่อเราแก่เราไม่แยกเตียงกันนอนน่ะ
มิสเตอร์ : ทำไม

โอ้ท : บ้านที่ไปทำงานแยกกันนอนคนละห้อง แล้วสามีเพื่อนบอกกับเพื่อนว่าถ้าแก่มากเขาขอแยกนอนคนเดียว โอ้ทไม่อยากนอนคนเดียว

มิสเตอร์ อมยิ้มทำหน้ากรุ่มกริ่ม ไม่พูด
โอ้ท : ยูอยากนอนคนเดียวเหรอ?

มิสเตอร์ : ยิ้มและพูดว่า เมื่อ สามปีที่แล้วอยากนอนคนเดียวมากๆๆๆ <ตั้งแต่โอ้ทมา> นอนไม่หลับ มีคนนอนอยู่ข้างๆๆ
โอ้ท : อ้าว ก็ยูนอนคนเดียวมานาน ไม่ชินนะซิ แต่ตอนนี้ชินแล้วใช่ไหม เพราะยูผลักไอออกจากเตียงประจำเลย...

ปล. ขำ ขำ จ้า

แจ๋วแจ่มใส #11

2011-02-12T07:45:00.000-08:00

31 ม.ค 2554... วันแรกของสัปดาห์อากาศยังคงหนาวไม่ลด หิมะ เอ้ยไม่ใช่ซิ น้ำแข็งกองเต็มหน้าบ้าน และข้างถนน แต่ชิวิตประจำวันของผู้คนยังดำเนินต่อไปอย่างปกติ แจ๋วแจ่มใสก็เริ่มงานเหมือนทุกคนเช่นกัน

วันนี้ไปถึงสาย 5 นาที แต่ไม่มีปัญหา อย่างที่เล่าบ่อยๆๆว่าแม่บ้านใจดี ไม่ว่ากันสายนิดๆๆหน่อยๆ เพราะแจ๋วอยู่เลยเวลานานๆ ให้บ่อยๆๆ วันนี้เริ่มงานด้วย เก็บถังขยะ ถามแม่บ้านว่าได้เตียงใหม่หรือยัง (ได้แล้วตั้งแต่วันเสาร์) เตียงเก่านุ่มเกินไปทำให้เหยียดขาตรงไม่ได้ และทำให้แม่บ้านเจ็บต้องเปลียนที่นอนที่แข็งขึ้น ...มาเข้าเรื่องหน้าที่แจ๋วต่อ แม่บ้านให้เปลียนที่นอนห้องพ่อบ้านวันนี้ และบอกว่าลูกชายเริ่มซักผ้าไปแล้ว แจ๋วจัดการรื้อที่นอนเอาผ้าลงไปซัก พร้อมปั่นของเก่า (มีค้างในเครื่องปั่นตั้งแต่วันศุกร์ไม่มีใครเก็บจนชื้นต้องปั่นใหม่) แล้วขึ้นไปจัดการที่นอนให้เสร็จ จากนั้นเก็บจานชามที่ล้างแล้วในเครื่องล้างเข้าที่ และจัดการจานชามที่สกปรกบนเคาน์เตอร์มากมายใส่ไว้ให้พร้อม วันนี้ได้เปิดเครื่องล้างอีก

สรุปว่าวันนี้สามชั่วโมง(กว่า) ไม่ได้ทำอะไรมาก นอกจากซักผ้า สองถัง และพับผ้าที่ตากไว้ตั้งแต่วันศุกร์ และผ้าใหม่วันนี้อีก หมดเวลา วันนี้ไม่ต้องทำอาหารใหม่ อุ่นอาหารแช่แข็ง แต่ก็ใช้เวลาชั่วโมงกว่าในการอุ่นเพราะตั้งเตาไม่ใส่ไมโครเวฟ เปิดไฟแรงก็ไหม้ก้นกะทะ เปิดไฟเบาก็ละลายช้า และเหมือนทุกวันดูดฝุ่นทางเดิน และห้องโถงก่อนกลับ พร้อมเก็บขยะถุงใหญ่ในครัวไปทิ้งถังรวม...

ก่อนเข้าบ้านแวะส่งของที่ไปรษณีย์ คนไม่เยอะมากวันนี้ค่อยดีหน่อย เพราะอยากกลับบ้านเร็วๆๆ หิวๆๆๆ มาถึงจัดการอุ่นจานนี้เลย มีอาหารค้างคืนอยู่ในตู้เย็นค่อยยังชั่ว

วันนี้ทำเค๊กกล้วยหอมเอาไปให้ครู กับเพื่อนๆๆที่เรียนภาษากินกันด้วย บิ๋มแวะมาหาก่อนกลับบ้าน ช่วยทำเค๊กด้วย แบ่งกันไปกินทั่วหน้า

แจ๋วแจ่มใส #13

2011-02-08T21:40:00.000-08:00

8 ก.พ 2554...วันนี้ฟ้าโปร่ง แดดออก สดใสจัง เปิดประตูส่งมิสเตอร์อากาศยังเย็นอยู่เลย ดูเครื่องอ่านอุณหภูมิ วัดได้ 39ฟาเรนไฮต์ แต่แดดจ้าแบบนี้ถ่ายรูปสวย ไม่ได้การรีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปลั่นล้าดีกว่า...

เสร็จเรียบร้อย สร้างภาพหลังบ้านใกล้ๆๆนี่ล่ะ เพราะเดินเหยียบหิมะที่แข็งเป็นน้ำแข็งลื่นๆๆๆ ล้มเจ็บไม่พอ กล้องพังด้วย ไม่เสี่ยงดีกว่า เมื่อได้ภาพสมใจแล้วจัดการโหลด และโพสในเฟสบุ๊ค จนถึงเวลาทำงาน ออกจากบ้านสบายใจขับรถไปช้าๆๆ เพราะมือกดชัตเตอร์ไปด้วย ฟ้าใสมาก

ไปถึงบ้านทำงาน มองนาฬิกา อ้าวตายละหว่า! บ่ายโมงแล้วเหรอเนี่ย ไม่แน่ใจมาดูที่มือถือบ่ายโมงจริงๆๆ ดูนาฬิกาที่บ้านผิด หรือนาฬิกาตายกันแน่ แม่บ้านไม่ว่าอะไร แต่ต้องทำงานให้ครบชั่วโมงคือต้องเลิกเย็นไปหนึ่งชั่วโมง ไม่น่าเลย แม่บ้านบอกว่าสงสัยถ่านนาฬิกาจะอ่อน แถมจะให้ถ่านมาเปลี่ยนอีกด้วย...

งานวันนี้ปกติตามหน้าที่ ซักผ้า ดูดฝุ่น เช็ดพื้นห้องสามห้อง และห้องโถง ทางเดินก่อนกลับ

ถึงบ้านดูนาฬิกาบนฝาผนัง ก็ตรงนี่นา งั้นไปดูที่แลบทอปซิ นี่ไงตัวผิด เวลาช้าไป 1 ชั่วโมง สรุปความผิดอยู่ที่ตัวเองนะแหละ...ฮ่าฮ่า

น้ำแข็งเกาะผิวถนน

2011-02-04T22:08:00.000-08:00

1 ก.พ 2554... วันนี้แปลกใจว่าทำไมมิสเตอร์เดินเล่นบนน้ำแข็งให้ลื่น (ระหว่างเดินไปที่รถหน้าบ้าน) นึกสนุกมั้ง นึกในใจ สักเดี๋ยวมิสเตอร์เดินลื่นกลับเข้ามาในบ้าน พร้อมพูดว่าขับรถไปทำงานแบบนี้ไม่ปลอดภัย แล้วโทรศัพท์เช็คที่ทำงานว่าเปิดทำการหรือเปล่า ปรากฎว่าเปิด โอ้ททำหน้า งง มิสเตอร์บอกให้ใส่รองเท้าออกไปเดิน นั่นละถึงรู้ว่าทำไม

ผิวถนนคลุมด้วยแผ่นน้ำแข็งบางๆๆ เดินลำบาก ทำให้นึกถึงวันที่รถหมุนหน้ามินิมาร์ทที่นอร์ธดาโกต้าเลย (มิสเตอร์ขับ) แต่นั่นน้ำแข็งหนา รีบกลับเข้าบ้านคว้ากล้องถ่ายรูป ส่วนมิสเตอร์เดินลื่นๆๆ ออกมาที่รถ ปัดน้ำแข็งที่เกาะรอบตัวรถ แล้วค่อยๆๆขับออกไป

เวลาใกล้เที่ยงโอ้ทออกไปทำงานน้ำแข็งยังไม่ละลายหมด วันนี้ไม่มีแดด ขับรถบนหิมะก็กลัว เพราะล้อจะไถล วันนี้ยิ่งน่ากลัวกว่าอีก ประสบการณ์รถหมุนยังจำได้ดี ขับช้ามากๆๆวันนี้ กลัวว่ารถที่สวนทางมาจะไถลมาชนด้วย

ไหนจะหิมะ ไหนจะน้ำแข็ง ไหนจะอากาศเย็น ไม่ชอบเลยจริงๆๆฤดูหนาวเนี่ย

แจ๋วแจ่มใส #12

2011-02-04T21:53:00.000-08:00

4 ก.พ 2554... วันนี้แม่บ้านให้ขับรถพาไปโรงพยาบาลตามหมอนัด เวลานัดเลื่อนจากบ่ายสามโมง เป็น 13.45 วันนี้ไม่มีงานเยอะด้วย มีผ้าซักกองเดียว เก็บถังขยะทิ้ง และดูดฝุ่น เวลาบ่ายโมงออกเดินทาง ขับรถของแม่บ้านไปเพราะมีป้ายคนพิการ รูปรถเข็น จอดในที่เฉพาะได้ ที่นี่ถ้าไม่มีป้ายจะจอดไม่ได้โดนปรับทันที เมื่อไปถึงติดต่อเจ้าหน้าที่ และนั่งรถสักพักแม่บ้านเข้าห้องตรวจ แจ๋ว(โซเฟอร์)นั่งรถ พร้อมถักนิตติ้งไปด้วย

เมื่อแม่บ้านตรวจเสร็จเรียบร้อย ขับพาไปร้านขายยาใกล้ๆๆ ที่นี่ทางโรงพยาบาลไม่จ่ายยาให้เหมือนบ้านเรา แต่จะมีใบสั่งยาจากหมอไปยื่นซื้อยาจากร้านขายยา มีเภสัชกรทุกร้าน หรือยาบางตัวไม่ต้องมีใบสั่งยาหมอจะบอกชื่อยามาแล้วไปซื้อตามเคาน์เตอร์แผนกยาในห้างฯ ร้าน ได้ ซื้อยาเสร็จ แวะธนาคารก่อนเข้าบ้าน เวลาบ่ายสามโมงเศษ แม่บ้านบอกไม่ต้องทำอาหารวันนี้ ได้พิเศษ $30 รวมกับเงินประจำสัปดาห์อีก $150 ดีใจจังสัปดาห์นี้ได้$180 แม่บ้านใจดีมาก จะพูดบ่อยๆว่าให้เงินน้อยไปหรือเปล่า วันนี้ยังพูดว่าถ้าจ้างเท๊กซี่แพงกว่านี้เยอะเลย เอาผ้าที่ซักเสร็จใส่เครื่องปั่นแห้งก่อนกลับ

พักผ่อนเสาร์-อาทิตย์ สัปดาห์หน้าทำหน้าที่แจ๋วต่อ

เรียนภาษาอังกฤษฟรี # 2

2011-02-01T14:13:00.000-08:00

หลังจากได้ใบขับขี่แล้วเมื่อต้นมกราคม 2009 เริ่มหาที่เรียนภาษาอังกฤษใหม่ อยากเรียนที่ยากขึ้น แหล่งข้อมูลคือห้องสมุดที่เดิม รอบนี้ติดต่อไปที่วิทยาลัยเสียเงินด้วย แต่ไม่มาก $20/ 50 ชั่วโมง ประมาณเดือนครึ่ง ที่เลือกที่นี่เพราะอยากเรียนตอนกลางวัน ช่วงที่มิสเตอร์ไปทำงานโอ้ทก็หาอะไรทำได้ เลยเลือกเรียนตอนกลางวันดีกว่า ติดต่อ สมัครเรียบร้อย เริ่มเรียนสัปดาห์ละ 2 วัน จันทร์-พุธ เวลา 9.00-11.30 อ่อ ที่นี่ไม่ได้เรียนแล้วได้ประกาศนียบัตร หรือเรียนแบบมีโครงสร้างตามหลักสูตรที่เคยอ่านจากหลายๆๆคน ไม่มีการสอบเลื่อนชั้น แต่ครูจะทำการทดสอบรายบุคคล เพื่อรู้ระดับ และการพัฒนาของนักเรียนแต่ละคน เริ่มตั้งแต่เรียนวันแรกครูทะยอยให้สอบ โดยแยกไปอีกห้องฟังวิทยุ และทำข้อสอบไป ส่วนนักเรียนคนอื่นๆๆที่ยังไม่ได้สอบนั่งเรียนกันไป จำไม่ได้ว่าสอบไปทั้งหมดกี่ครั้ง เพราะครูบอกว่าคะแนนได้เยอะกว่าคนอื่น ต้องสอบไปเรื่อยๆๆจนรู้ระดับ

ในห้องที่เรียนเป็นห้องพื้นฐาน นักเรียนพูดกันไม่ค่อยได้ บางคนเข้าใจมาก แต่หลายคนเข้าใจน้อย โอ้ทถือเป็นการทบทวนและฝึกออกเสียง แต่จากการเรียนที่นี่ได้ความรู้ใหม่ๆ เยอะทีเดียว เรียนอยู่ สองเทอม แล้วเลิกเพราะได้งานทำช่วงกลางวัน (เช็ดกระจก หาอ่านได้ในบล๊อกจ่ะ)

อ่อ ลืมเล่าว่าระหว่างที่สมัครเรียนที่วิทยาลัยนี้ ยังไปเรียนที่โบสถ์อยู่บ้าง แล้วตอนเย็นได้ที่เรียนอีกที่แล้วด้วย แต่คนละวัน ช่วงที่ก่อนได้ทำงานเช็ดกระจก เรียนอยู่ทั้งหมด สามที่ วันจันทร์เช้าเรียนที่วิทยาลัย ตอนบ่ายเรียนที่โบสถ์ อังคารเย็นเรียนอีกที่นึงเป็นหลักสูตรการเขียน พุธเช้าเรียนที่วิทยาลัย พฤหัสไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กับกลุ่มภาษาอังกฤษที่โบสถ์ และตอนเย็นเรียนการเขียน

เมื่อได้งานทำ ไม่ได้ไปเรียนที่โบสถ์กับที่วิทยาลัยอีก แต่ยังไปเรียนการเขียนตอนเย็น แต่เรียนไม่นานเลิกเรียนด้วยไม่ชอบวิธีการสอนของครู แต่ทำงานได้เพียงสามสัปดาห์ต้องมีอันเลิกทำ (หาอ่านได้ในบล๊อกจ่ะ)

เมื่องานก็ไม่ได้ทำ ภาษาอังกฤษไม่ได้เรียนที่ไหนอีก ต้องหาที่เรียนใหม่แล้ว กลับไปที่แหล่งข้อมูลอีกเหมือนเดิม ได้ใบปลิวใบเดิม ที่ติดต่อเรียนการเขียน คราวนี้โทรไปหลายที่ ที่ไม่ไกลมาก แต่ละที่ปฎิเสธเนื่องจากเปิดสอนขั้นพื้นฐานสำหรับคนที่พูดไม่ได้ หรือเข้าใจน้อยมากๆๆ ขอเรียนเขาก็ไม่รับ ก็ต้องหาต่อไป มีที่ไหนยังไม่ได้โทรก็โทรไป จำไม่ได้ว่าโทรไปกี่ที่ จนกระทั่ง มีที่หนึ่งติดต่อมาให้ไปทดสอบ... หลักจากทดสอบต้องรอครูติดต่อนัดเรียน เพราะนักเรียนรอคิวเยอะมาก

เป็นช่วงคริสมาสต์พอดี ปี2009 เดินทางไปบ้านแม่ย่า สองสัปดาห์ กลับมาเช็คข้อความโทรศัพท์ ครูฝากข้อความไว้นัดให้ไปเรียน แต่ด้วยตอนนั้นยังอยู่นอร์ธดาโกต้า ดีใจมากๆๆที่ได้รับการติดต่อเร็ว (เพราะปัจจุบันครูเล่าว่าบางคน รอเป็นปี เพื่อนที่เรียนในห้องด้วยกันปัจจุบันบางคนรอเป็นปี รอหลายเดือน) รีบโทรกลับไปหาครูตามเบอร์ที่ฝากไว้ แต่ครูไปสอนแล้ว (เบอร์บ้าน) ได้ฝากข้อความไว้ แล้วหลังจากนั้น หนึ่งสัปดาห์ครูโทรมาอีก เป็นจังหวะไม่อยู่อีกแล้ว คลาดกันสองครั้ง แล้วจะได้เรียนไหมเนี่ย (นึกในใจว่าจะถูกตัดรายชื่อออก)

ในที่สุดครบเดือน ได้คุยกับครูแล้ว..เยๆๆๆ ครูแจ้งสถานที่ วัน เวลาเรียน จันทร์ กับ พฤหัส 19.00-20.30...

ติดตามต่อไปจ้า

เหตุผลเขาดีจริงๆ

2011-02-01T06:32:00.000-08:00

บ่ายวันหนึ่งระหว่างหญิงสาวสวยกำลังซักผ้าอยู่ริมน้ำนั้นแปรงซักผ้าคู่มือก็หลุดมือจมลงน้ำไป หญิงสาวสวยก็ทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ริมน้ำ ทันใดนั้นเองเทวดาก็ลอยขึ้นมาจากผิวน้ำแล้วถามว่า มีปัญหาอะไรรึ
แปรงซักผ้าดิฉันตกลงไปในน้ำแล้ว และตรงนี้น้ำลึกมาก
ต่อไปดิฉันจะเอาอะไรไปซักผ้าหาเลี้ยงลูกสามีได้หละท่าน เทวดาได้ยินดังนั้นก็ดำน้ำลงไปสักพักแล้วขึ้นมาพร้อมกับแปรงซักผ้าทองคำ เอ้าแปรงซักผ้านี้ใช่แปรงซักผ้าของเจ้าใช่รึไม่ เทวดาถามหญิงสาวสวย ไม่ใช่ค่ะ

เทวดาก็ดำน้ำลงไปอีกครั้งกลับขึ้นมากับแปรงซักผ้าเงิน เอ้าแล้วแปรงซักผ้านี้หละใช่ของเจ้ารึไม่ ไม่ใช่ค่ะแปรงซักผ้าของดิฉันทำจากเหล็กมีด้ามไม้เก่าๆ ไม่ใช่แปรงซักผ้าเงิน แปรงซักผ้าทอง

เทวดาจึงดำลงน้ำไปอีกครั้งแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับแปรงซักผ้าเหล็กคู่มือหญิงสาวสวย เอ้าแปรงซักผ้าของเจ้า แต่เราเห็นเจ้าเป็นคนดีซื่อสัตย์ไม่โกหก เราจะให้แปรงซักผ้าเงิน กับแปรงซักผ้าทองคำแก่เจ้าไปด้วยเพื่อตอบแทนในการที่เจ้าเป็นคนดี
หญิงสาวสวยจึงรับแปรงซักผ้าไว้แล้วกลับบ้านด้วยความสุข

หนึ่งเดือนต่อมาระหว่างที่หญิงสาวสวยกำลังเดินเล่นอยู่ริมน้ำพร้อมกับสามีของเธออยู่นั้นสามีก็ลืนตกน้ำไป หญิงสาวสวยทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งร้องไห้ริมน้ำ ทันใดนั้นเทวดาองค์เดิมก็ปรากฏกายออกมาอีกครั้ง เอ้าคราวนี้เจ้ามีปัญหาอะไรรึ สามีดิฉันลื่นตกน้ำไปเมื่อกี้นี้ค่ะ ได้ยินดังนั้นเทวดาจึงดำน้ำลงไป และขึ้นมาพร้อมกับผู้ชายคนหนึ่งที่เหมือนกันกับพี่เคน ธีรเดช วงษ์พัวพันธุ์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ผู้ชายคนนี้ใช่สามีเจ้ารึไม่ ใช่แล้วค่ะ หญิงสาวสวยตอบทันที

เทวดาจึงโกรธมาก เพราะเห็นว่าหญิงสาวสวยโกหก และไม่ซื่อสัตย์เหมือนก่อน ขออภัยด้วยค่ะท่านเทวดา มันเป็นการเข้าใจผิดค่ะ หญิงสาวสวยรีบชี้แจงทันใด ถ้าเกิดดิฉันตอบว่าไม่ใช่ ดิฉันเดาว่าท่านก็คงจะลงไปในน้ำอีกครั้งแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับผู้ชายที่เหมือนกับ มาริโอ้และเมื่อดิฉันปฏิเสธอีกท่าก็คงจำดำลงไปอีกครั้งแล้วนำสามีดิฉันตัวจริงขึ้นมาสุดท้ายท่านก็คงจะให้ผู้ชายอีก คนดิฉันด้วยเพื่อตอบแทนที่ดิฉันไม่โกหก แต่ว่า .... ดิฉันเป็นแค่หญิงสาวสวยจะมีปัญญาอะไรไปหาเงินเลี้ยงสามีพร้อมกัน คนได้หละค่ะ (รับไม่ไหวค่ะ ได้ทีละคน) ดิฉันจึงจำเป็นต้องตอบว่าใช่ตั้งแต่แรก

เทวดา เออ!!!จริงของมึง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เมื่อใดที่ผู้หญิงโกหกแสดงว่าหญิงผู้นั้นจะต้องมีเหตุผลจำเป็นในการโกหก และมีเจตนาดีอย่างแน่นอน 555555.. 555

บูทแดง แรงฤทธิ์ (มั้ยน๊า)

2011-01-28T21:08:00.000-08:00

สั่งจากอีเบย์จนลืมไปแล้วเพราะใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะได้ เนื่องจากของส่งมาจากจีน เป็นรองเท้าบูทใส่เดินหิมะ ดูมานานแล้วอยากได้อีกคู่เพราะคู่ที่ใส่อยู่ประจำ (มีคู่เดียว)ใส่จนน้ำซึมได้แล้ว แต่หาถูกใจ ถูกราคาไม่มีเลย ร้านบีเจที่ซื้อคู่ปัจจุบันก็ไม่มีขายอีก ซื้อมาถูกด้วย 19.99 เหรียญ เอาละตัดสินใจจ่ายแพง 38.99 เหรียญ (ไม่เคยซื้อแพงแบบนี้ถ้าซื้อเอง) เลือกเพราะชอบแบบ และไม่มีค่าส่ง เพราะถ้าชอบแบบแต่มีค่าส่งก็ไม่เอา นอกจากถูกกว่านี้ รวมค่าส่งแล้วสมน้ำสมเนื้อ ได้มาวันนี้ ประหลาดใจว่า ก้อนอะไรอยู่ในกล่องไปรษณีย์ มีป้ายเขียนไว้ว่า บูทจากจีน โอ้โห พับม้วนมาแบบนี้ได้ แล้วรองเท้าจะทนความเย็นไว้เหรอเนี่ย เพราะคู่ที่ใส่อยู่ทุกวันนี้บุข้างในหนา อุ่นมากๆๆ แต่ใช้จนน้ำซึมแล้ว พรุ่งนี้ใส่แล้วถ้าไม่คุ้มหนาว จำไว้ว่าอย่าเห็นแก่ความสวยอย่างเดียว จ่ายแพง แล้วไม่ได้ตามที่ต้องการ คงตั้งสั่งยี่ห้อเดียวกับที่ใส่อยู่ แต่ราคาคงไม่ได้เท่าเดิมแน่เลย

คู่ที่ใส่ทุกวันนี้ยี่ห้อ Khumbu ถูกและดี